PRIVÉ-EXCURSIE: HONDERDDERTIG SOORTENDAG - EEN GEWELDIGE (UIT)DAG(ING)!

We hebben dit jaar al heel wat privé-excursies gedaan die stuk voor stuk wel enige uitdaging in zich hadden. Onze deelnemers weten inmiddels dat ze de lat bij ons gerust hoog mogen leggen. Echter, vaste gasten Emma, Wilma en Tanja spanden toch wel de kroon met een aanvraag voor een... Honderddertig soortendag! Jawel, u hoort het goed: Minimaal honderddertig soorten op één dag, die minstens drie van de vier deelnemers gehoord of gezien moeten hebben. Dat is zowaar geen kattenpis, dunkt me! Uiteraard ging ik (Martijn) die uitdaging met veel plezier aan en wat alvast mee zat was het weer. Voor het eerst in vele weken zat er een flinke zuid(oost)component in de wind en kon de winterjas uit; wat een verademing! We kregen er wel enkele buien met soms flink wat geflits voor terug, maar daar viel uiteindelijk goed omheen te vogelen. Echter, de vele weken met koud en winderig weer was de natuur duidelijk niet in de koude kleren gaan zitten en één warme dag kon de opgelopen achterstand niet in één klap wegwerken. De consequenties waren een duidelijk obstakel tijdens deze dag, want ik kan alvast verklappen dat we een flink aantal soorten misten die normaal op deze datum (9 mei) niet zo'n probleem zouden moeten vormen: Wielewaal, Grauwe klauwier, Wespendief, Bosrietzanger, Spotvogel, Noordse kwikstaart, Grauwe vliegenvanger; we zullen niet alle missers wijten aan het weer, maar als er wat beter voorjaarsweer zouden hebben gehad in de dagen voorafgaand aan de dag, hadden we zeker (veel) meer kans gehad.

Hoe dan ook: We hadden feitelijk weinig reden tot klagen en om een uurtje of acht liepen we vol goede moed de Kale duinen op en konden de eerste soorten worden genoteerd. Het eerste uur gaat het vreselijk hard met de soorten en is een goede administratie van groot belang. Alle soorten tellen mee, dus ook Merel, Pimpelmees, Spreeuw en Kauw (om er een paar te noemen) moeten worden genoteerd. Je knalt zodoende uit de startblokken en als je het eerste uur zou mogen extrapoleren, zou je aan het eind van de dag op 400+ soorten uitkomen ;-). Helaas en natuurlijk werkt het niet zo en naar mate de uren vorderen gaat het steeds minder hard, met tussensprintjes wanneer je een nieuwe habitat binnenrijdt. Hoogtepunten bij de eerste bulklichting soorten waren o.a. Sperwer, Zwarte- en Gekraagde roodstaart, Boom- en Veldleeuwerik, Goud- en Appelvink, Geelgors, Groene specht en ook de eerste en dichtbij langsvliegende Zwarte specht (wat terecht suggereert dat er meerdere zouden volgen).

Goudvink; we zagen twee mannetjes op twee plaatsen. Het is een soort die best lastig kan zijn als je 'm "nodig hebt"..

Omdat ik vorige week tijdens een privé-excursie een zeer productieve wandeling meemaakte langs de Vledder Aa, besloot ik deze ook vandaag in te plannen. Eigenlijk was het een iets te lang loopje voor een soortendag als waar we mee bezig waren (je moet dan toch enigszins effectief met de tijd omgaan), maar ik gokte dat het de tijdinvestering wel eens waard zou kunnen zijn. Welnu, de kwantiteit liet misschien net iets te wensen over (ik had hier gehoopt op enkele soorten die in het reeds eerder gememoreerde lijstje der gemisten pronken), maar de kwaliteit was prima, met o.a. 2 Zwarte spechten (geen +1 meer op de daglijst, maar wel mooi!), Kraanvogels, een Fluiter, en een schitterende, zingende Draaihals! Alleen met wat we de eerste uren hadden gezien zou menig vogelaar meer dan dik tevreden zijn!

Draaihals!
Nogmaals
Fluiter
Helaas was er, ondanks de op het oog en voor het gevoel gunstige omstandigheden, weinig zichtbare trek. Deze twee Grote zilverreigers vormden daarop de eerste uitzondering.
Zwarte specht, echt!

De volgende stop was het Fochteloërveen en die stop kon letterlijk worden genomen; er was een korte pauze nodig om een onweersbui te laten passeren. Die bracht echter wel een adembenemend tafereeltje in de vorm van een prachtige lichtshow en schitterende wolkenluchten.

Voor en na de bui aan pikten we echter ook nog wat leuke vogels mee. Raven, Kraanvogels, Fluiter, weer een Zwarte specht (nummer 4, een dagrecord!) en Paapje waren noemenswaardig, maar de laatste wandeling in het bos ging maar moeizaam. Uiteindelijk wisten we de meeste van de bossoorten nog wel te vinden (o.a. Zwarte mees, Glanskop, Kuifmees, Vuurgoudhaan), maar het was hard "werken". En zoals het vaker gaat: één heel algemene soort wist ons steevast en tot het einde toe te ontwijken: Boomklever! Enkele weken eerder struikelden we er soms bijna letterlijk over en riepen ze vanuit vrijwel elke boom, nu zijn de met jongen bezig, zijn ze veel zwijgzamer en onopvallender en kun je ze in vier uur bos blijkbaar missen. Dat is stiekem eigenlijk ook wel weer het grappige van zo'n dag!

Vuurgoudhaan. Twee fanatiek zingende mannetjes buitelden zelfs even kort naar beneden uit een boom!
Kraanvogels

Na de moeizame exercitie in het bos was het duidelijk tijd voor verandering van spijs, wat we vorm gaven door een bezoek aan het immer productieve Zuidlaardermeergebied. Daar ging het even hard met veel en mooie nieuwe dagsoorten, waarbij 6 Steltkluten, Geoorde futen, Zwarte sterns, Witwangsterns, Kemphanen, Bosruiters, een Watersnip en toch vooral twee bonussoorten in de vorm van een Visarend en een Rode wouw onderstreept mochten worden als zijnde hoogtepunten.

Visarend
Groepje Zwarte sterns
De Rode wouw vloog iets te ver voor een foto (in had mijn converter er vandaag niet tussen), maar tegen beter weten in...
Geoorde fuut

Na een goed half uurtje speuren vanaf het gemaal hadden we, op Zomertaling na, de meeste specialiteiten van het gebied wel gezien en gingen we op weg naar de kust. In Zuidhorn pikten we nog snel even soort nummer 100 voor de dag mee: een Ransuil!

Ransuil

Een eerste wandeling in het Lauwersmeer betekende ook een flinke impuls voor de lijst. Snor, Roerdomp, Baardman, Zeearend, Boomvalk, Buidelmees (nieuw voor twee van de deelneemsters) en zowaar wéér een Rode wouw (dé soort van dit excursievoorjaar!) zorgden voor een sprong over de 110 en alles duidde erop dat we recht en hard op ons einddoel af gingen. Toen we in de Ezumakeeg, naast tien (!) Steltkluten, ook nog wat andere steltlopers binnen sprokkelden, leken de 130 soorten een kwestie van tijd. Maar toen kwam er een bericht dat de plannen enigszins overhoop gooide...

Man Buidelmees, flink aan het zingen (!) op een locatie waar ik 'm niet verwachtte...
Steltkluut
Steltkluut
Rode wouw

Wanneer een telefoon vaak achter elkaar trilt, betekent dat in mijn wereld vaak dat er wat loos is op vogelgebied. Ditmaal bleek de "sc