MAROKKO DEEL 2: WOESTIJNFESTIJN!
- 4 uur geleden
- 6 minuten om te lezen
Samenwerkingsreis BIRDINGHOLLAND.NL / BIRDINGBREAKS.NL, 3-14 MAART 2026
Dag 5
Na de steenwoestijn stond nu het 'echte' werk voor de deur: de zandwoestijn van de Sahara, aan de grens met Algerije. Om daar te geraken moesten we wel weer een flinke rit oostwaarts maken, maar we begonnen met een klein uitstapje naar een iets noorderlijker gelegen vallei. Landschappelijk schoon en vogels stonden hier op het programma. Dat laatste liet enigszins te wensen over, hoewel een Diadeemroodstaart, een Rotszwaluw en enkele Blauwe rotslijsters welkom waren. Maar esthetisch gezien was het er werkelijk fantastisch, met schitterende berglandschappen, pittoreske dorpjes en een groen omzoomd riviertje dat de vallei doorkliefde.
De reis werd in stukken gehakt door enkele korte, over het algemeen niet al te vogelrijke stops. Meest noemenswaardige soorten waren o.a. Woestijnvinken, Woestijnleeuweriken en Langsnavelkuifleeuweriken.
Aan het eind van de middag zagen we de eerste Bruinnekraven van de trip en dat kan maar een ding betekenen: de Sahara is nabij. Kort daarna deed de aanblik van de eerste zandduinen aan de horizon me kort terugdenken aan mijn reizen naar Antarctica, waarbij de eerste ijsbergen ook een duidelijk begin markeerden van een nieuw hoofdstuk van de reis. Ook hier lag dat in het verschiet en was deze landschapsverandering zeker zo indrukwekkend. De schoonheid van de kleuren die de langzaam zakkende zon op de onwerkelijk gladde, goudgele duinen uitsmeert zijn moeilijk voor te stellen als je ze niet zelf hebt aanschouwd. Ook foto's zijn slechts een magere afspiegeling; het woord 'oogstrelend' leek voor dit landschap uitgevonden!
Natuurlijk gingen we meteen even in de achtertuin van ons prachtige hotel de lokale avifauna inspecteren. Het waren vooral Baardgrasmussen en Tjiftjaffen die de lage begroeiing bevolkten, maar we wisten er ook een Roodkopklauwier en een Spaanse mus uit te halen.
Maar het was toch vooral de volgende dag waar we reikhalzend naar uitkeken: de excursie met vier jeeps de woestijn in!
Dag 6
Een van de absolute hoogtepunten van de reis is de dag waarbij we met vier jeeps en onder leiding van lokale chauffeurs de woestijn in gaan op zoek naar de iconische zandsoorten. Het gaat maar om een handjevol, maar het zijn dan wel vogels om je vingers bij af te likken. Omdat het weer nog wel eens een belemmerende factor kan zijn, staan er hier twee dagen gepland, zodat je altijd een reserve-optie hebt. Daarvan hoefde wij gelukkig geen gebruik te maken, de omstandigheden op de eerste dag waren goed genoeg om te gaan. Het waaide wel wat, maar niet zo heftig dat het het vogelen onmogelijk maakte.
Na een vroeg ontbijt stapten we vol verwachting de jeeps in en reden we als eerste naar een plek waar volgens onze gids zandhoenders zouden kunnen zitten. In mijn beleving zijn zandhoenders altijd best lastig te vinden en moet je het nodige geluk hebben. Welnu, of ik moet mijn beeld bijstellen (alles valt en staat met het kennen en kunnen bereiken van de juiste plekken, natuurlijk) of wij hadden veel geluk, maar meteen bij aankomst was het raak. Eerst zagen we een groep van zo'n 15 Sahelzandhoenders, gevolgd door nog veel meer en veel grotere groepen Sahelzandhoenders en uiteindelijk ook enkele groepen en groepjes Kroonzandhoenders. En alle in prachtig licht en zeer dichtbij. Magnifique!
Toen we langzaam afscheid aan het nemen waren van dit onvergetelijke tafereel zag ik vanuit de auto dichtbij een Maquiszanger zitten. Deze hadden we nog niet mooi gezien, dus probeerden we de vogel opnieuw te lokaliseren. Op zich hadden we 'm snel te pakken, maar dit exemplaar bleek van het vliegerige en onrustige slag. Even zat 'ie vrij op een draadje, maar echt mooi of echt dichtbij werd het niet. Ter compensatie kregen we wel een waanzinnig show van baltsende Witbandleeuweriken! Eigenlijk hoort het geluid ook bij de foto (dat heet een filmpje, geloof ik), maar door de wind was dat niet echt mogelijk.
Net in de auto en weer onderweg werden we 'opgeschrikt' door een groep van meerdere Renvogels. Deze zaten nog dichterbij dan enkele dagen terug; wat een heerlijke soort is het!
De volgende bestemming was een kampement waar ons door de lokale gidsen Woestijnmussen werden beloofd. Vlak na het uitstappen gooide de eigenaar wat brood op het dak van de tent en enkele seconden later had iedereen een nieuwe soort. Zo makkelijk kan het soms zijn! Tijdens de thee werden we ook nog eens vergezeld door een groep Bruingele babbelaars (dat zijn snoepjes van vogels); weer een nieuwe!
Onze gidsen wisten de paar soorten die we zochten steeds feilloos te vinden. De enige waar we iets meer moeite voor moesten doen, mede door de wind, was de Woestijngrasmus. Niet zo gek; deze soort scharrelt graag in de luwte van lage begroeiing (daar is soms best veel van) rond en is daarom niet eenvoudig te lokaliseren. Maar ook dit lukte uiteindelijk.
Inmiddels had onze gids vernomen dat de lokale herder er weer in was geslaagd om een Egyptische nachtzwaluw te vinden. Om te voorkomen dat deze misschien door een andere groep (of een Drommedaris...) iets te enthousiast zou worden benaderd, leek het hem verstandig om niet te lang te wachten en er meteen op af te gaan. Ongeveer 20 minuten later ontmoetten we de scherpe vinder en wees hij ons niet een, maar zelfs twee, prachtig gecamoufleerde Egyptische nachtzwaluwen aan. Indrukwekkend!
Het was inmiddels al lang en breed lunchtijd, dus we waren blij dat enkele Groene bijeneters ons op een plek wezen waar we dat mooi konden doen. De bomen van waaruit zijn kort op libellenjacht gingen, boden ons de broodnodige schaduw.
Hiermee hadden we de gewenste zandsoorten gezien en restte ons nog een bezoek aan een meer nabij Merzouga. Sinds enkele jaren ligt hier weer water en tijdens ons bezoek lag er zelfs uitgesproken veel water. Toch is dit natuurlijk slechts een plek voor de pioniers onder de watersoorten, dus we zagen er Steltkluten, Strandplevieren, Kleine plevieren, Kleine strandlopers, Flamingo's, Casarca's en twee Bruine kiekendieven.
Vol indrukken, met een setje spectaculaire waarnemingen en heel veel MB's op de geheugenkaarten keerden we aan het eind van de middag terug in ons hotel. 's Avonds, in het donker, maakten we nog een korte wandeling in de woestijn. Met behulp van de warmtebeeldcamera en een spotlight zagen we enkele muizen maar toch vooral een rondvliegende Mahgrebbosuil; een leuk toetje na deze toch al zeer geslaagde dag!
Dag 7
Dit was eigenlijk de reservedag voor de jeeptocht en aangezien we eigenlijk zo'n beetje alle soorten die er te verwachten waren wel hadden gezien, deden we het rustig aan. We zijn er een paar uurtjes op uit getrokken naar enkele plekken waar we hoopten wat voorjaarszangvogels te treffen, maar het was nog relatief rustig. Al met al kom je dan toch nog terug met o.a. Baardgrasmus, Kleine zwartkop, Bergfluiter, Dwergarend, Groene bijeneter, Hop en Langsnavelkuifleeuwerik.
's Middags wandelden we nog een stuk in de omgeving van ons hotel, dat aan de rand van de zandduinen ligt. Het was wederom zeer vermakelijk, met o.a. meerdere Woestijnklapeksters, Brilgrasmussen, Baardgrasmussen, een stuk of 10 Woestijnmussen, enkele Bruingele Babbelaars, Dwergarend en Witkruintapuiten. De avondwandeling ging op herhaling, maar leverde minder op dan de eerste editie.
De volgende twee dagen zullen vooral in het teken staan van de reis naar het westen, naar de Atlantische kust. Hopelijk (vast en zeker) komen we nog aan wat vogels toe onderweg.
Later meer!
Opmerkingen