JAARAFTRAP: MEMORABEL WINTERGOUD!
- Martijn Bot
- 6 dagen geleden
- 5 minuten om te lezen
Het zal niemand zijn ontgaan: de oranje en gele codes vlogen ons om de oren de laatste week. De boosdoener was een ongekende winterprik, die vooral Noord-Nederland trof. Wat je toch vooral hoort is het ongemak dat daaruit voortvloeit. Dat hebben we inderdaad ook aan den lijve ondervonden. Er stond oorspronkelijk een druk weekend op de planning, maar er bleef helaas slechts een eendaagse van over. Maar die was dan ook niets minder dan memorabel! Het gevoel dat, in ieder geval bij mij, achterblijft is er dan ook een van grote tevredenheid en de hoop dat dit niet de laatste keer is dat Koning Winter zich in deze vorm heeft laten zien. Want als vogelaar kun je toch niet anders dan houden van deze extreme omstandigheden!
Toen de wegen weer vrij waren en we dus veilig doch natuurlijk extra voorzichtig weer op pad konden, kon het winterfeest qua vogels beginnen. De route was, onder het mom van 'never change a winning plan', een kopie van eerder deze week. We startten dus op de plas Skulenboarch, waar naast de al eerder ontdekte Parelduiker nu ook een IJsduiker scheen te zwemmen. We checkten de overvolle plas van twee kanten, maar konden de eerstgenoemde nergens vinden. De IJsduiker zwom er uiteindelijk wel, frappant genoeg exact op de plek waar eerder deze week de Parelduiker dobberde. Dat leverde dus hetzelfde beroerde bewijsplaatje op.
Verder zagen we hier zes Grote zaagbekken, twee Nonnetjes (waaronder een mannetje), een Brilduiker, een Tjiftjaf, een IJsvogel en een mooie, compacte groep van 20 Grote zilverreigers, die blijkbaar elkaars warmte opzochten op deze koude ochtend.
Op weg richting de Waddenkust zagen we diverse Water- en Houtsnippen rondvliegen. Deze soorten hebben het altijd extra moeilijk gedurende vorst- en sneeuwperiodes. Ze zien zich, gedreven door voedselschaarste vanwege besneeuwde en bevroren grond, genoodzaakt regelmatig op zoek te gaan naar plekken met nog open water om te kunnen foerageren. Bovendien verliezen ze hun camouflage, dus ze worden vaker dan normaal opgemerkt. Gedurende de hele dag bleven we dit zien.
In Holwerd gingen we eerst op zoek naar de al lang aanwezige Taigaboomkruiper. We konden deze gek genoeg (want het bosje is redelijk overzichtelijk) niet vinden en moesten ons tevreden stellen met de wat algemenere zangvogels en een Waterpieper.
Het jaar is nog kort, maar het bezoek aan de pier van Holwerd is absoluut en zonder twijfel mijn voorlopig ornithologische hoogtepunt van 2026 en zou dat ook zo maar nog wel een tijdje kunnen blijven. Je moet een beetje uitkijken met het gebruik van het woord 'legendarisch'; voor je het weet devalueer je het. Maar toch voelde het wel even zo tijdens onze 1,5 uur hier! Ik kan me niet heugen dit eerder te hebben meegemaakt. We zagen enorme wolken zangvogels met bijna alle leuke kweldersoorten die je je maar wenst. En dan ging het niet op groepen van tientallen, maar steeds om vele honderden vogels. En het ging niet om Ć©Ć©n groep, het waren er meerdere, en dan konden we nog maar een relatief klein deel van de kwelder overzien. De exacte soortverdeling was onmogelijk te maken, want het was een gemixte chaos. Maar dat we honderden Veldleeuweriken, enkele honderden strandleeuweriken, enkele honderden Fraters, zo'n 200 Kepen en tientallen Vinken (keurig van elkaar gescheiden, overigens) tientallen Boomleeuweriken en Oeverpiepers en meerdere IJsgorzen (die zitten er stiekem en verspreid tussen) zagen, was duidelijk. Daarnaast zagen we zeker vier Blauwe kiekendieven, scharrelden er twee Geelgorzen rond en bleken er in de groep Kepen ook enkele Ringmussen te zitten. Verder wemelde het er nog van algemene soorten als Rietgors en Graspieper en vlogen ook hier meerdere Watersnippen rond. Een Wilde zwaan kwam vanaf de Waddenzee en vloog strak het binnenland in.
Ik heb het niet zo vaak, maar van dit fenomeen stond ik echt even met de mond vol tanden. Een moeilijk te beschrijven spektakel, dat ook onmogelijk fotografisch vast te leggen was. De grootsheid en dynamiek van alle groepen kun je niet op foto's zien; je moet er bij zijn geweest. Hier een statische poging, voor het idee.
Toen we net weg wilden rijden, kreeg ik een appje dat medevogelaars de Taigaboomkruiper toch weer hadden gelokaliseerd. We besloten toch nog een poging te wagen om deze alles behalve alledaagse soort in de kijker te krijgen. In het enige stukje dat we niet hadden gecheckt bleek de vogel, in gezelschap van wat Goudhanen, inderdaad nog aanwezig. Bedankt voor het bericht, Joop!
Omdat de kwelders naar meer smaakten en we nog geen Sneeuwgorzen noch Velduilen (twee wenssoorten) gezien hadden, klauterden we iets verder oostelijk nog maar eens de dijk over voor een wandeling. Ook deze was weer schitterend! Al snel troffen we een grote, gemengde groep van Sneeuwgorzen en Strandleeuweriken, die kort vlak voor ons neerplofte. Helaas waren er ook enkele andere wandelaars aanwezig, waardoor de groep wat rusteloos was. Geen goede foto's, dus, maar we hadden ze mooi gezien en daar gaat het altijd primair om. Niet veel later was het ook raak wat betreft Velduilen. Ze zaten vooral in de luwte van de kwelderbegroeiing te wachten op betere tijden; tweemaal zagen we er kort een vliegen. In totaal zagen we vier vogels. Prima! Bijvangsten hier waren wederom meerdere Veld- en Boomleeuweriken, een grote groep Strandleeuweriken (vloog over) en meerdere Oeverpiepers.
Toen we terugliepen naar de minibus, viel mijn oog op een Houtsnip. De vogel zat rustig in een tuin (ook hopend op een spoedig einde aan de kou, zou ik me zo kunnen indenken) en liet zich geweldig bekijken. Met ook een Bokje en een Watersnip die hier langs/opvlogen zagen we de drie snippensoorten binnen enkele minuten!
Het begon inmiddels wat te betrekken en het licht ging langzaam maar zeker uit. We gaan de goede kant weer op, maar in januari blijven de dagen toch eigenlijk te kort ;-). We hadden nog net tijd om te kijken of de Ransuilen er iets beter bij zaten dan de laatste keer. Dat deden de meeste niet, maar een gat in de conifeer bracht toch zicht op een vogel, die ons (terecht) een boze blik toe worp. Foto is bagger, het was echt al bijna donker...
Hiermee sloten we een geweldige en zeer verrassende vogeldag tevreden af. We keren nu vast spoedig terug naar de traditionele Nederlandse winter met loodgrijze luchten en zuidwestenwinden, maar dit hebben we toch maar mooi meegepikt!
Opmerkingen