KRAANVOGELS IN DRENTHE: WINTER WEG, KRANEN TERUG!
- 7 uur geleden
- 2 minuten om te lezen
MINIBUSEXCURSIE, VRIJDAG 20 FEBRUARI 2026
Zoals al vaker aangehaald was de winter in Noord-Nederland pittig koud. Ik denk dat dat er flink toe heeft bijgedragen dat ook de Kraanvogels van Drenthe wat aan het zwerven zijn geslagen. De grotere groepen zaten lang niet op de traditionele plekken en ze werden dus iets onvoorspelbaarder in het voorkomen. Dat maakte dat ik lichtelijk zenuwachtig werd in aanloop naar het jaarlijkse tripje dat geheel in het teken stond van deze majestueuze soort.
De eerste stop was bij een grote groep Toendrarietganzen. En wederom was het raak met een van mijn persoonlijke winterfavorieten: vijf Kleine rietganzen zaten aan de rand van het gezelschap! Het gaat lekker met deze soort tijdens excursies; dat is wel eens minder geweest! Er vloog ook een mannetje Blauwe kiekendief rond bij deze groep.
Al snel bleek dat de aanvankelijke zenuwen onnodig waren, want we vonden vrijwel meteen bij het inrijden van de kansrijke gebieden een paartje met een jong van vorig jaar vlak naast de weg. En het mooie was dat ze zich weinig van ons aantrokken en we ze dus geweldig konden bekijken!
Dat nam de druk bij mij alvast weg en ontspannen konden we de rit vervolgen. De volgende stop bracht vier Wilde zwanen en drie Brilduikers, die vaak samen in beeld zwommen. Op het moment dat ik afdrukte, zwommen er echter net twee Tafeleenden 'in de weg' ;-).
De volgende Kraanvogels lieten niet lang op zich wachten. Dankzij een jonge Zeearend vlogen er elf exemplaren roepend op en verdwenen over de bomenrij. Bedankt daarvoor!
Daarmee was de doelsoort wel gehaald en konden we kijken wat we op deze grijze winterdag nog meer konden vinden. Pijlstaarten, een vrouwtype Blauwe kiekendief, een Raaf, nog vijf Kraanvogels en een Eekhoorn, bijvoorbeeld! En veel, heel erg veel Toendrarietganzen. Sterker nog: zo veel als vandaag heb ik er nog niet vaak bij elkaar gezien!
Omdat de 'buit' op de akkers wel een beetje binnen leek, sloten we af met twee wandelingen in het bos en op de heide. Daar bleek het nog lang geen voorjaar. Het was dus vrij stil, maar dat maakte ons helemaal niet uit omdat een soort die zich wel liet zien meteen een heel mooie was: een Klapekster was ongetwijfeld het hoogtepunt van de middag. Kuifmezen, Goudhanen, een Vuurgoudhaan, twee Raven en vier overvliegende Kleine zwanen konden daar niets aan veranderen!
Je begrijpt: het was weer een fijne vogeldag, waarbij de hoofdrolspelers en naamgevers blijkbaar inmiddels langzaam maar zeker weer richting de broedgebieden aan het verplaatsen zijn. Op naar een hopelijk mooi seizoen!
Opmerkingen