HAKEN EN HAKKEN: VÖGELFEST WÄHREND KOHLFAHRT!
- 13 uur geleden
- 4 minuten om te lezen
MINIBUSTWEEDAAGSE, ZATERDAG 28 FEBRUARI EN ZONDAG 1 MAART
De jaarlijkse tweedaagse 'Haken en hakken' zit er weer op. De naam is een wellicht net iets te jolige verwijzing naar de twee soortgroepen die centraal staan: roofvogels (haken) in Noord-Nederland op zaterdag en spechten (hakken) in het Duitse oerbos Hasbruch op de zondag.
Qua vogels waren het twee prima dagen, maar qua weer kende de excursie duidelijk twee gezichten. De eerste dag was toch vooral vrij nat en winderig, de tweede overwegend zonnig en droog. Bovendien kregen we in ons Duitse hotel een inkijkje in een regionaal feest dat we nog niet kenden. De Kohlfahrt blijkt een traditie te zijn waarbij mensen overdag samen wandelen en ondertussen spellen doen, terwijl er 's avonds, na een maaltijd die bestaat uit (niet gestampte) boerenkool en uiteraard veel vlees, gedanst en flink ingenomen wordt. In voorgaande jaren vonden deze feesten blijkbaar in een ander weekend plaats, want we waren er nooit mee in aanraking gekomen. Nu was het echter vooral interessant: het wandelen vond plaats op de zaterdag (wij waren er zondag) en de muziek en het feestgedruis vond ver van onze kamers plaats, dus ook daar hadden we geen last van.
De zaterdag waren we dus nog 'gewoon' in Nederland en gingen we op zoek naar vooral roofvogels, zonder natuurlijk weg te kijken van andere soorten. De ochtend begon nog droog en we sloegen dan ook meteen flink onze slag. De eerste stop leverde namelijk meteen een hele serie roofvogels op. In het eerste uur konden we drie Zeearenden, twee Ruigpootbuizerds, drie Blauwe kiekendieven, twee Bruine kiekendieven, een Sperwer, meerdere Buizerds en Torenvalken noteren! En twee gelukkigen hadden, net na ons ontmoetingspunt, al het geluk gehad om een Rode wouw boven het busje te zien vliegen. Helaas was dat op een plek waar we niet konden stoppen.




Langs de Waddenkust begon het al vrij snel te regenen, dus we besloten, hopend op beter, de wandeling daar even uit te stellen en wat uit de bus te vogelen. In het Lauwersmeergebied zagen we o.a. een jonge zeearend en een Ransuil.

Toen het even wat lichter leek te worden, waagden we een tweede poging voor de wandeling. Helaas verliep deze ook niet droog, maar precies op het moment dat de regen even stopte, vlogen er zeven Velduilen op! De vogels vlogen kort wat rond en zochten uiteindelijk weer een plekje in de luwte. Heel gaaf, en dat gold ook voor de vijf Sneeuwgorzen, die rustig en op enkele meters aan het foerageren waren. Het zouden zo maar eens de laatste van deze winter kunnen zijn, dus we hebben ze wat extra aandacht gegeven.











Na deze succesvolle maar frisse wandeling spendeerden we nog wat tijd aan de Groninger zijde van het Lauwersmeer. We zagen daar o.a. Kleine zwanen, Roodborsttapuiten en een foeragerende Waterral.

Omdat we uiteindelijk oostwaarts richting Duitsland moesten, het weer in Lauwersmeer inmiddels onprettig was geworden en bijna de 'hele bus' nog nooit een Ross' gans had gezien, was de beslissing voor de laatste bestemming snel gemaakt. We koersten richting Roegwold, alwaar deze zeldzame, Amerikaanse gans zich al enkele dagen ophield. Daar aangekomen bleek de vogel gevlogen van de laatste plek waar 'ie was gemeld, maar al snel vonden we 'm iets verderop terug. Helaas zat de vogel wel op afstand en liep deze voortdurend op of net achter een rand, dus fantastisch was de waarneming niet. Gelukkig is het een makkelijk herkenbare soort die er in het donkere landschap makkelijk uitknalt.
De laatste roofvogelsoort van de dag was een vrouw Havik, die we meerdere malen tegenkwamen en die zich uiteindelijk, gezien de druilerige omstandigheden, leuk liet zien.



Hiermee kwam de teller qua 'haken' (roofvogels en uilen) vandaag uit op elf soorten, wat natuurlijk hartstikke goed is! Optimistisch gestemd zetten we dus koers richting ons hotel in Duitsland.
Dag 2: Hasbruch
Na een gelukkig rustige nacht stond voor dag twee de lange wandeling in het oerbos van Hasbruch op het programma. Het weer was inmiddels een stuk opgeknapt; erg prettig wanneer je de hele dag buiten wilt zijn. Hasbruch staat bekend om z'n grote aantallen spechten en met name Middelste bonte spechten zijn alom aanwezig. We zagen en hoorden er dan ook vele, maar foto's maken in een bos blijft altijd lastig en uitdagend. Dat is ook de reden waarom de Kleine bonte spechten en de Zwarte spechten niet zijn vastgelegd; beide soorten zagen we, maar vlogen vooral en hadden blijkbaar last van een vrij hoge hormoonspiegel.




Een andere specialiteit is Kortsnavelboomkruiper. Deze ondersoort van Taigaboomkruiper is in Nederland flink zeldzaam, maar in dit bos redelijk makkelijk te vinden. Na ongeveer een kwartier hadden we de soort al prachtig in beeld. Terwijl het grootste deel van de groep de soort bestudeerde, vond deelneemster Ingrid zomaar een Bosuil in een afgebroken boom! Scherp van haar, leuk voor ons!






Andere soorten die we hier gedurende de dag waarnamen waren o.a. Rode wouw, Appelvink, Glanskop, Vuurgoudhaan, Grote lijster, Kruisbek (roepend), Zeearend (paartje, vloog recht over), Havik, 5 Kraanvogels, Zwarte mees en opvallend veel Sijzen. Het was zo een fijne dag wandelen in dit befaamde bos!








Dit was voorlopig de laatste excursie in Nederland, aangezien ik morgen, samen met Bart-Jan Prak, naar Marokko vertrek om daar een 12-daagse vogelreis (in samenwerking met Birdingbreaks.nl) te begeleiden.
Daarvan houd ik jullie (hopelijk) hier op regelmatige basis op de hoogte!




Opmerkingen