WINTER OP TEXEL: VEEL VOGELS, GEEN 'VIS'
- Martijn Bot
- 6 uur geleden
- 3 minuten om te lezen
DAGEXCURSIE, MAANDAG 19 JANUARI 2026
De combinatie winter + Texel moet toch, zelfs zonder Brileider, een heel aantrekkelijke zijn. Toch liep deze excursie, gelukkig bij wijze van uitzondering, niet vol en vertrokken we ditmaal met een select gezelschap vanuit Den Helder naar 'de overkant'. De verwachtingen waren hooggespannen, ook voor mijzelf. Er zat daar namelijk een nieuwe soort te wachten en dat gebeurt tegenwoordig nog maar zelden. We moesten de reeds lang aanwezige Maskergors, want daar ging het om, alleen nog 'even' in beeld zien te krijgen. De plek stond niet per se als de allermakkelijkste te boek en het verschijnen van de vogel is altijd grillig en onvoorspelbaar gebleken.
De overtocht startte nog in de mist, wat ons aanvankelijk nog een beetje zorgen baarde. Een volwassen Drieteenmeeuw, die even kort naast de boot hing, verdween daar helaas ook vlot in en konden we dus niet meer terugvinden.
Eenmaal op Texel was het zicht op de plek waar het qua Maskergors moest gebeuren inmiddels ruim voldoende geworden. We maakten ons op voor een tijdje wachten, maar al redelijk snel na aankomst kreeg een medevogelaar de vogel in beeld en konden we 'm daarna met enige regelmaat redelijk tot zeer goed bekijken. Ook riep de vogel een paar keer, wat de waarneming compleet maakte. Het is misschien geen Brileider qua uiterlijk, maar het was toch best een subtiel leuk beestje met een kenmerkende, 'oostelijke gorzenroep'. Toen we even later ook een Siberische tjiftjaf wisten te vinden, konden we met recht spreken van een kickstart!
Bij Prins Hendrik zat het goed vol met vogels en vielen vooral de aantallen overwinterende Bontbekplevieren op. Een IJsgors vloog hier roepend over, maar verdween helaas het eiland op.
Winter betekent akkervogelen. Het slalommen over het eiland leverde vele ganzen op (o.a. mooie groepen Toendrarietganzen), maar we konden er geen soort tussen vinden die een speciale vermelding verdient. Wel troffen we diverse groepen en groepjes Kleine zwanen aan, waaronder een paartje met een jong en een geringd exemplaar. Het gaat helaas beroerd met deze soort, dus elke waarneming is er een om te koesteren! Kleine zilverreigers zagen we ook her en der; niet per se bijzonder meer, maar ze voelen nog steeds niet als 'normaal'.
Een wandeling in de Slufter is altijd leuk en met name in de winter hoort dat erbij. Aan het eind word je namelijk vaak beloond met enkele leuke wintersoorten. Ook nu konden we onze handen dichtknijpen met een mooie gemende groep Fraters en Strandleeuweriken, gelardeerd met een aantal Oeverpiepers. Omdat ze vooral in de zeekraal rondscharrelen, waren goede foto's wat lastig. Even rustte de hele groep op een schelpenbankje, waar ze wel goed te zien waren en ook goed duidelijk werd dat het om vele tientallen van zowel Strandleeuweriken als Fraters ging.
Omdat Houtsnip nieuw zou zijn voor een deelnemer en de anderen daar ook geen bezwaar tegen hadden, zochten we een gebiedje op dat ik kansrijk achtte voor deze schuwe en lastig te vinden soort. De warmtebeeldcamera vergemakkelijkt de zoektocht echter aanzienlijk en binnen redelijk korte tijd hadden we vijf Houtsnippen in de kijker. Ze zaten vrijwel alle in de dichte begroeiing en lieten zich lastig fotograferen, dus we waren blij toen we even later ook een exemplaar open en bloot op een akker aantroffen! Hier vlogen bovendien een Slechtvalk en een Blauwe kiekendief langs.
In de Mokbaai zochten we, tussen de speedboten van de oefenende Marine, nog naar wat vogels die niet in paniek waren opgevlogen. Gelukkig bleek een IJseend van het stoĆÆcijnse type!
Dit was de laatste noemenswaardige soort van een heel fijn dagje eiland. We hoopten om als kers op de taart de Beloega nog even mee te pakken, maar deze bleek andere plannen te hebben. Op het moment dat wij zuidwaarts reden, zwom hij noordwaarts en zo kwamen we net te laat en misten we elkaar. Geen 'stomme, witte vis', zoals we hem uiteindelijk maar denigrerend en enigszins gefrustreerd noemden, voor ons, dus, maar wel een fijn en gezellig dagje vol leuke soorten!
In februari zal de Maskergors zeer waarschijnlijk nog niet vertrokken zijn (die beginnen daar gewoonlijk in april weer langzaam over na te denken) en zal er ook qua andere wintersoorten nog genoeg te beleven zijn. Er zijn voor de excursie op de 18e nog twee laatste plekken vrij: https://www.birdingholland.nl/details-en-registratie/minibusexcursie-waanzinnig-wintervogelen-op-texel-2026-02-18-09-10
Wees welkom, dus!
Opmerkingen