WINTER OP TEXEL: GORZENPRET, GANZENPLEZIER EN KEPENLOL!

MINIBUSEXCURSIE, WOENSDAG 18 FEBRUARI 2026

En ook aan deze winterserie is na deze editie een tijdelijk einde gekomen. Maar niet getreurd, na een Texelloze maand maart gaan we in april naadloos over op de voorjaarsexcursie; heel lang zijn ze daar nooit van ons af ;-).

Zoals (bijna) altijd was ook deze excursie weer volgeboekt en konden we ons verheugen op mooi (maar wel koud) weer en vermaken met een gevarieerd aanbod aan wintersoorten. Daarbij zaten natuurlijk enkele 'must sees'. Nu de Brileider even op een ongewenste maar tijdelijke vakantie is naar Den Haag, nam een andere soort op het eiland de titel 'meest bezochte soort van Nederland' over. De Maskergors, daar gaat het namelijk om, houdt het inmiddels al een flink lange tijd vol en heeft al heel veel vogelaars uit binnen- en buitenland blij gemaakt. Door z'n uiterlijk komt dat niet. Het is een vrij onopvallend beestje; niet bepaald een soort waarmee je iemand zult kunnen overhalen om vogelaar te worden. Maar in het brein van de vogelaar telt soms niet alleen de esthetische waarde. Ook vrij nietszeggende vogels kunnen ineens de mooiste ter wereld worden als ze maar zeldzaam genoeg zijn. En dat kan zeker gezegd worden van de Maskergors. Sterker nog, dit exemplaar is de eerste ooit die langere tijd op een plek in Nederland zit en dus te bezoeken is. Niet zo gek, aangezien 'ie eigenlijk ergens in Oost-Azië had moeten zijn.

De vogel kan soms best lastig te vinden zijn, aangezien hij in een weelderig begroeide tuin foerageert, maar soms ook op de aangrenzende akkers uithangt. Gelukkig duurde het bij ons maar heel kort voor we 'm in beeld hadden. En hoe! Van behoorlijk dichtbij en vaak zo goed als vrij liet deze zeldzame dwaalgast zich van alle kanten zien en ook regelmatig horen. Fijn!

Maskergors, een tweedejaars mannetje. Eerlijk is eerlijk: ik heb wat vage takjes op de achtergrond weggegumd, om de foto wat rustiger te maken. Doet 'ie anders nooit, hoor!

Deze takjes waren onmogelijk weg te werken ;-)

Koperwieken in dezelfde tuin als de Maskergors

Op de boot zagen we meerdere groepen Eiders

De wandeling in de Slufter was een frisse. De oostenwind was duidelijker aanwezig dan de Strandleeuweriken. Een groepje van ongeveer 20 exemplaren vloog over ons hoofd, maar landde aan de andere kant van de slenk, net een beetje te ver om echt mooi te zijn. Verder vermaakten we ons met o.a. Rosse grutto's, Zilverplevieren, Brilduikers en Oeverpiepers.

Nadat we op de vorige excursie enkele Houtsnippen vonden op een bungalowparkje nabij de Slufter, probeerden we dat resultaat op deze dag te evenaren. Uiteindelijk vonden we een exemplaar in een soort haag naast een bungalow, maar voordat iedereen de vogel daadwerkelijk had gezien en als Houtsnip had herkend, waren we bijna een half uur verder ;-). Je moest net in een goede hoek kijken en ook weten hoever je precies de haag in moest kijken. Maar als je 'm eenmaal zag, kon je je niet meer voorstellen dat je 'm eerst helemaal niet kon vinden!

Houtsnip

Vervolgens gingen we wat slalommend het eiland over op zoek naar wat wat voor handen was op de normaal gesproken vogelrijke akkers. Maar dat het ook op Texel echt winter is geweest, was te merken. Het leek aanvankelijk wat rustiger dan gemiddeld. De eerste echt mooie soort was een Zwarte rotgans, die gelukkig aan de rand van een enorme groep Rotganzen foerageerde. Dat maakte het eindelijk eens heel makkelijk om de soort aan te wijzen.

Zwarte rotgans (derde van links) met enkele 'gewone' Rotganzen. Zo is het een makkie!

Torenvalk; hing bijna recht boven ons.

Langs de Waddendijk zaten veel vogels, maar de meeste waren de algemene wintergasten. Een groepje Kluten zat aanvankelijk ver weg, maar kwam mooi langsvliegen en landde op het Wad.

Iets noordelijker op het eiland bracht een stop ineens toch meerdere leuke soorten tegelijk. De aandacht werd getrokken door wat zwanen, wat zowel Kleine- als Wilde bleken te zijn. Nadere inspectie van de ganzen resulteerde in waarnemingen van zowel meerdere Toendrarietganzen als enkele Kleine rietganzen! Met name die laatste soort is toch echt wel leuk en niet alledaags! Een Bruine kiekendief maakte het feestje compleet.

Kleine rietganzen (vierde en zesde van links, met de roze poten). Verder Grauwe ganzen en Toendrarietganzen (rechts)

Kleine zwanen

Omdat Keep ook werd genoemd als een wenssoort voor de dag, besloten we op goed geluk een plek op te zoeken waar recentelijk een grote groep werd gezien. Ik had geen idee wat ons te wachten stond, maar wat we zagen overtrof mijn stoutste verwachtingen. Een enorme wolk van, naar schatting, zo'n 600 Kepen zat verspreid over de bomenrij naast enkele huizen en aan de rand van een voedselrijke akker! Af en toe vlogen ze allemaal tegelijk op, om daarna weer neer te strijken en zich schitterend te laten zien in het middaglicht. Op foto's is zoiets massaals niet vast te leggen; je krijgt altijd maar een heel matige afspiegeling van de beleving. Maar je probeert natuurlijk wel iets...

Een deel van de enorme groep Kepen; echt waanzinnig mooi!

Kepen

Kepen

Sommige mannetjes begonnen al aardig naar zomerkleed te ruien (o.a. zwarte kop en rug)

Kepen

Er zaten enkele Groenlingen en vinken de groep, maar daar moest je echt naar zoeken. Hoewel, zo'n Groenling knalt er wel uit!

In vlucht en op een foto komt er nog een extra kenmerk/kleur van een Keep naar voren: de gele ondervleugeldekveren, vooral rond de vleugelbasis.

Keep

We waren het er over eens dat een Maskergors misschien qua status het hoogtepunt was, maar dat dit toch echt het mooiste was wat de vogeldag had gebracht. In het laatste half uurtje vogelden we nog wat rond de Mokbaai, maar heel veel meer dan een klein groepje IJslandse grutto's, veel Goudplevieren en wat mooie eenden leverde dat niet meer op.

Pijlstaart; toch wel een winterparel!

Zoals gezegd: het was een fijne dag met al met al toch aardig wat mooie soorten. Winter en Texel blijft een prachtige combinatie. Maar voorjaar en Texel ook. Om nog maar te zwijgen van najaar en Texel ;-)