VUURVLINDERS IN DE WEERRIBBEN: Prachtig hoofdgerecht en vele smakelijke bijgerechten!

In Nederland hebben we maar één endemische dagvlinder: de ondersoort batava van de Grote Vuurvlinder, een prachtige en zeer gewilde vlinder die jaarlijks in wisselende aantallen vliegt en die ondanks z'n nogal opvallende kleur lang niet altijd makkelijk te vinden is.. De gehele wereldpopulatie bevindt zich op enkele geïsoleerde plekken in en rondom de Weerribben en in Friesland.

Afgelopen zaterdag vond, na 2017 en 2018, de derde editie plaats van de wandel- en vaarexcursie op zoek naar deze soort. We kunnen concluderen dat de drie edities tot nu toe enkele zaken gemeen hebben. Ten eerste: het weer houdt ons in aanloop naar de excursie steevast in spanning. Voor een excursie op zoek naar vlinders (en libellen) is enige zonneschijn en warmte wel prettig en tot nu toe is het altijd zo geweest dat we tot het laatst toe de weersvoorspellingen hebben moeten bestuderen alvorens een beslissing te nemen wat betreft doorgang van de excursie. Prettiger is de tweede overeenkomst: uiteindelijk konden alle edities doorgaan en vielen de omstandigheden uiteindelijk mee. Maar de allerprettigste is het feit dat we op alle drie de edities prachtige Grote Vuurvlinders hebben gezien. Het ene jaar (het eerste, bijvoorbeeld) ging het makkelijker dan het andere (dit jaar), maar het lukte uiteindelijk steevast. En de laatste overeenkomst: naast Grote Vuurvlinders hebben we op alle excursies nog een hele rij aan andere leuke vlinders, libellen, vogels en andere levende wezens gezien en was het dus steeds een enorm mooie en soortenrijke dag wandelen en varen in één van de meest bijzondere gebieden van ons land!

Zoals gezegd: het was weer even billen knijpen in de aanloop, maar uiteindelijk interpreteerden gids Marnix en ik (Martijn) de voorspellingen dusdanig dat we twee dagen voor aanvang definitief groen licht konden geven. Zo stonden wij en de volgeboekte groep halverwege de ochtend klaar voor eerst een wandeling (kort in afstand, maar uiteindelijk lang in tijd; een goed teken ;-)) en vervolgens een tocht per fluisterboot. De wandeling door een gebied met riet, moeras, plassen en gemengd bos werd af en toe nog even verstoord door wat regen maar werd toch vooral opgesierd door heel wat soorten libellen. Uiteindelijk kwamen we na een mooie ronde terug met o.a. de zeldzame en zeer lokaal voorkomende Kempense Heidelibel, de zeldzame Gevlekte Glanslibel en diverse schaarse soorten als Tengere Pantserjuffer, Vuurlibel en Gevlekte Witsnuitlibel. Andere noemenswaardige soorten waren o.a. Moerassprinkhaan, Gouden Sprinkhaan (waaronder een roze exemplaar, een kleurafwijking die erythrisme genoemd wordt), een zingende Wielewaal, Snor, Sprinkhaanzanger, een Eikenpage en meerdere Purperreigers.

Kempense Heidelibel

Roze Gouden Sprinkhaan, met de zeldzame kleurafwijking die erythrisme wordt genoemd.

Gouden sprinkhaan zoals 'ie hoort te zijn!

Gevlekte Glanslibel

Man Vuurlibel


Purperreiger

Moerassprinkhaan

Bewijsplaatje van een van de laatste Gevlekte Witsnuitlibellen. Hun vliegtijd zit er al grotendeels op.

Eikenpage


Maar al met al vorderde de middag inmiddels al gestaag maar hadden we de doelsoort nog niet in beeld gehad. Wel kwamen er steeds meer blauwe plekken in de lucht en prikte de zon steeds vaker door het wolkendek