TWEEDAAGSE DELTA: ULTIEME OMSTANDIGHEDEN, HEERLIJKE DAGEN!
- Martijn Bot
- 2 uur geleden
- 5 minuten om te lezen
MINIBUSEXCURSIE, VRIJDAG 16 EN ZATERDAG 17 JANUARI 2026
De eerste van twee tweedaagse excursies in de Delta (voor de tweede editie is nog plek!) was er eentje om in te lijsten! Alles klopte: een ontzettend leuke groep, veel vogels en ongekend goed weer (twee dagen zon en nauwelijks wind). Als je de excursie vooraf naar eigen inzichten en wensen had mogen uittekenen, had 'ie er precies zo uitgezien!
Het is voor mij als Groninger altijd wel even een 'stukje' rijden, maar dat doe ik met veel plezier. De verandering van landschap en de toch net even andere soorten zijn een welkome afwisseling in mijn winterprogramma en de aanwezigheid van tweede gids, lokale topvogelaar en fijn gezelschap Corstiaan Beeke maakt dat ik steeds weer uitkijk naar deze tripjes.
Toen de groep compleet was, verdeelden we ons over de minibus en de auto (nadat we al twee Raven hadden gezien vanaf de parkeerplaats voor het hotel) en startten we nabij Plompe Toren. Corstiaan en zijn vogelmaat Huibert, die op vrijdag ook mee was als extra paar ogen, hadden daar op de weg naar het verzamelpunt vastgesteld dat de IJsduiker, die daar al een tijdje in de omgeving verblijft, leuk te zien was. En omdat die soort met recht een Deltaspecialiteit genoemd mag worden, besloten we die maar meteen te proberen. De (adulte) vogel was snel gevonden, zij het op een afstandje en met matig licht. Op en nabij deze plek waren ook o.a. IJsvogels, Kleine zilverreigers (nergens zo algemeen als hier!) een Kuifduiker, veel Middelste zaagbekken (zoals overal in de Delta, trouwens), Brilduikers en Kneuen te zien.
De polders rondom Ouddorp waren vrij rustig. Natuurlijk stikte het er van de (vooral) Brandganzen, maar ondanks 13 paar scherpe ogen konden we daar geen specialiteit uitpikken. Gelukkig konden we de ochtend nog wel met een leuk vogeltechnisch hoogtepuntje afsluiten middels de waarneming van niet minder dan DRIE Roerdompen, die zich op een stukje van hooguit 70 meter vrij lieten zien! Ook rende daar nog een Waterral voorbij en zat er een IJsvogel.
De volgende uurtjes werden rondom Stellendam stukgeslagen. Zeearenden, Toppers, Nonnetjes, Grote zaagbekken, Oeverpiepers, Bruine kiekendieven, Zilverplevieren: allemaal geen soorten waar je steil van achterover slaat, maar het was gewoon heel fijn vogelen en er zat genoeg om het spannend en leuk te maken.
Vervolgens deden we een dappere poging om de eerder gemelde Aziatische goudplevier nabij Ouddorp terug te vinden. We troffen inderdaad Goudplevieren, maar vonden de vogel niet tussen de vogels op het akker. Even later kwamen er echter meerdere groepen van grote hoogte bij, die vrijwel meteen ook weer met z'n allen en om onduidelijke reden de lucht in gingen en daar ook lang bleven rondvliegen. Een ogenschijnlijk kleinere vogel in de enorme rondvliegende groep kan 'm geweest zijn, maar al zou dat zo zijn geweest, dan was het een erg onbevredigende waarneming. De betreffende vogel is gefotografeerd (door Huibert??), maar ik heb nog niet gehoord wat de uitkomst van het bestuderen van de pixels heeft opgeleverd.
Op de Brouwersdam konden we de dag Deltawaardig afsluiten. Er was veel te zien en de nieuwe soorten voor de trip stroomden hier in rap tempo binnen. We zagen hier o.a. drie IJseenden, twee Grote zee-eenden, vele honderden Zwarte Zee-eenden, enkele Kuifduikers en Geoorde futen, meerdere Eiders, tientallen Roodkeelduikers, een IJsduiker, Paarse strandlopers, Bontbekplevieren, Drieteenstrandlopers, Kanoeten, een Slechtvalk, een Grote stern en een Alk. Geen kattenpis, dunkt me!
Zoals de foto hierboven illustreert, ging de zon inmiddels rap onder en lieten we het hierbij voor wat betreft het dagprogramma van dag 1. Na het diner maakten we echter nog een korte avondwandeling op de velden tussen ons hotel en de duinen. We hoopten, na verhalen van een spectaculaire telling een week eerder, hier ook wat Houtsnippen te kunnen vinden met de warmtebeeldcamera. Na een valse en vrij hilarische start, waarbij ik sluipend en fluisterend iets besloop wat in de warmtebeeldcamera op een mol leek maar wat in werkelijkheid een vers gedraaide en dus warm oplichtende hondendrol bleek te zijn, ging het vlak erna wel los. Eerst zagen we, met behulp van de zaklampen van onze telefoons, een Houtsnip vlak naast het pad foerageren, waarna we er al snel meer vonden. En dat meer mag gerust met een hoofdletter, want een telling aan beide zijden van het pad op een traject van hooguit enkele honderden meters leverde een totaal van 41 op de vlakte foeragerende Houtsnippen op! Besef dat we slechts een klein deel van de vlakte konden overzien en trek de conclusie dat extrapoleren ons vast tot 100+ zal brengen. Ongelofelijk; Houtsnippen zijn dus echt veel algemener dan we denken!
Toen we op dag 2 wakker werden en de gordijnen openden, zagen we aanvankelijk iets waar we al een beetje voor vreesden, gezien het rustige weer: nevel en mist... Maar toen het ontbijt achter de kiezen was en we op pad gingen, zagen we al dat het goed zou komen. Op de eerste bestemming, de Weversinlaag en de zuidwesthoek van de Prunjepolder, liepen we badend in een voorjaarsachtig zonnetje over de dijken. We spendeerden flink wat tijd in dit gebied en werden uitbetaald met o.a. 6 Strandleeuweriken, een Smelleken dat zich uitgebreid liet bekijken, Groenpoot- en Zwarte ruiters, Lepelaars, Geoorde fuut, Roodborsttapuiten, Oeverpiepers, Nonnetjes en grote aantallen algemenere soorten. Maar bovenal was het echt genieten van het gebied in combinatie met de bladstille en zeer aangename omstandigheden!
Toen we uitgekeken waren (de ochtend was inmiddels goeddeels voorbij) reden we, al akkervogelend, richting Zonnemaire en Brouwershaven. Dat bracht o.a. een Blauwe kiekendief, meerdere Kleine zwanen, vele Toendrarietganzen en in totaal enkele tientallen Zwartkopmeeuwen. Als je deze mooie soort in de winter wilt zien, moet je op Schouwen zijn!
Het Grevelingemeer was een biljartlaken, wat het checken een stuk vergemakkelijkte. We zagen hier o.a. weer Geoorde futen en Zwartkopmeeuwen, maar ook o.a. 2 Zeearenden, weer een Smelleken (maar ver weg), een Slechtvalk en een Sperwer.
De route bracht ons vervolgens naar Neeltje Jans. Deze plek is altijd spannend en productief. Helaas bleek de, eerder deze winter door Corstiaan ontdekte, Zwarte zeekoet ons niet gegeven, maar in de verschillende havens zagen we wel o.a. twee Kuifaalscholvers, twee Parelduikers, een Dwergmeeuw, een Slechtvalk, een Grote stern en tal van algemenere soorten.
In het laatste uurtje deden we nog een plek aan die zeer kansrijk leek voor Bokjes maar die slechts Watersnippen opleverde en keken we nog kort in de polders rondom Burgh-Haamstede. Groene specht en Koperwiek waren de laatste soorten die konden worden genoteerd, de Raaf in blessuretijd was echt de laatste vogel waarvoor we onze kijkers optilden.
Het was mooi geweest, het was zelfs prachtig geweest! Ik teken voor nog zo'n versie over twee weken! Nogmaals: wees op zaterdag 31 januari en zondag 1 februari welkom als je zin hebt in een spannende wintertweedaagse!
Opmerkingen