GRAUWE KIEKENDIEVEN, DEEL 2: DE CIRKEL IS ROND

MINIBUSEXCURSIE, MAANDAG 25 MEI 2026

Nog een keer wil ik Olaf aanhalen, simpelweg omdat hij nogal in mijn gedachten is geweest de laatste dagen. Het heeft, in de nevel en de duisternis, toch iets moois dat ik kennis met hem maakte toen ik op zijn favoriete plek in Nederland, Ameland, was en dat op de dag dat hij zijn eigen einde koos ik met een groep stond te genieten van zijn favoriete vogel en de soort waarover hij de laatste jaren veel heeft geschreven, de Grauwe kiekendief. Dat maakt de cirkel rond, zij het enkele tientallen jaren te vroeg... Op de dag dat de rouwkaart in de bus viel en het dus nog definitiever voelde dan het natuurlijk al was, vond de tweede excursie van dit voorjaar naar Noordoost-Groningen plaats. We kregen heel andere omstandigheden dan vijf dagen terug: het was volop zomer, zeer warm en staalblauw. Niet ideaal, dus, maar gelukkig maakte dat voor de het zien van Grauwe kiekendieven gelukkig niets uit. Na even zoeken vonden we uiteindelijk meerdere vogels en konden we ze uitgebreid van alle kanten bewonderen. We zagen zelfs een korte prooioverdracht, maar zagen ook wat goede thermiek met roofvogels kan doen. Af en toe leken de kiekendieven er plezier in te hebben om even loeihoog op te cirkelen (gewoon, omdat het kan!), om zich na een tijdje weer te laten vallen.

Tijdens het volgen van een zo'n hoog opgeschroefde Grauwe kiekendief kreeg een van de deelnemers stomtoevallig op de achtergrond ineens twee andere thermiekende vogels in beeld. Het bleken twee Kraanvogels! Leuk, maar het gaf wel te denken: wat misten we allemaal in de blauwe soep??

Voor foto's was het weer helaas niet goed. Hard licht en enorme zindering zorgden ervoor dat de meeste foto's door een boterhamzakje gemaakt leken. Hier toch enkele schamele pogingen.

Man Grauwe kiekendief met prooi

Vrouw Grauwe kiekendief

Kraanvogels. Onverwacht op de uiterste Noordoostpunt van Nederland

Kieken kijken (Foto: Carola Michielsen)

Toen we allen de kiekendieven mooi hadden bekeken, bezochten we, net als vorige keer, even kort de hut van de Breebaartpolder. Net als vorige week zat er niet gek veel speciaals, maar een poserende Blauwborst, overvliegende Zwartkopmeeuwen en jonge Kluutjes waren toch wel leuk!

Blauwborst

De afsluiting van de dag vond, ook naar goed gebruik, plaats in de Oostpolder van het Zuidlaardermeergebied. Witwangsterns, vele Steltkluten (waaronder de eerste jongen!), drie mannen Zomertaling, een Raaf, een losse Goudplevier (verrassend) en een Bruine korenbout (libel) zorgden hier voor het vermaak.

Een nest van Steltkluten zit direct naast het wandel- en fietspad. De vogels trekken zich niets aan van de belangstelling. Sterker nog: ik denk wel eens dat sommige vogels dat bewust doen. De aanwezigheid van mensen kan ook als gevolg hebben dat roofdieren dan juist op afstand blijven.

Meermaals werden de eieren recht gelegd en eenmaal zagen we een wisseling van de wacht.

Je moet even goed kijken, maar links en rechts van de adulte Steltkluut zitten pulletjes! Lekker op tijd!

Zomertaling. Riep veelvuldig zijn geinige ratel!

Verliefde Witwangsterns. De polder valt wel redelijk snel droog; ze kunnen beter een andere plek gaan zoeken om een nestje te beginnen, als ze het mij zouden vragen...

In juli gaan we weer twee keer. Dat is de tijd dat hopelijk ook de Lachsterns Groningen weer aandoen. Voor de twee excursies 'Sterntjes kieken' is nog beperkt plek.