ZEEVOGELTOCHT LAUWERSOOG: VERDIENDE PIJLEN

2 uur geleden

3 minuten om te lezen

ZEEVOGELTOCHT OP DE DAGERAAD, 17-10-2026

Het was wederom een druistige tocht, de afvaart van afgelopen zaterdag. We wisten het vooraf, iedereen was gewaarschuwd met als gevolg dat tien mensen uiteindelijk besloten hun inschrijving te verplaatsen (vanwege de ruige omstandigheden die werden voorspeld dat mocht eenmalig). Met de rest en enkele nieuwe aanmelders die de veelbelovende omstandigheden last-minute wel zagen zitten, voeren we zaterdag om 8 uur vol verwachting de haven uit.

Lang verhaal kort (maar zo meteen maak ik het korte verhaal toch weer iets langer): de verwachtingen overtroffen de realiteit helaas enigszins. Nu is dat bij vogelaars wel vaker het geval, maar in dit geval was er echt wel reden om aan te nemen dat we meer zouden krijgen dan we uiteindelijk van de zee ontvingen. Wat betreft de zeevogels die in deze tijd van het jaar niet 'standaard' op het menu staan (zoals Jan-van-Gent, Roodkeelduiker, Alk, Zeekoet en Zwarte zee-eend), leek het er aanvankelijk op dat we ons tevreden zouden moeten stellen met twee handen vol Kleine jagers. Dat zou wel een beetje schamel geweest zijn gezien de 'ontberingen' qua golfslag en zoutspray die we moesten ondergaan, maar gelukkig kwamen er nog twee Grauwe pijlstormvogels 'to the rescue'! De eerste bleef maar relatief kort in de buurt van de boot, de tweede kwam er vlak achter en kwam zelfs nog een keer terug. Zo kon iedereen deze prachtsoort, die vorige week ook al de ster van de show was, heel mooi zien. Dat maakte het in ieder geval de moeite waard, want een dag met een pijlstormvogel is bij voorbaat een geslaagde dag!

Grauwe pijlstormvogel! Waar deze vogel precies uit het ei is gekropen, zullen we nooit weten. Maar dat het aan de andere kant van de wereld was, in de zuidelijke oceaan en minimaal 15.000 kilometer van ons vandaan, dat is zeker!

Grauwe pijl. de vogel had een opvallend lichte baan op de armpennen.

De jagers leken aanvankelijk dus allemaal Kleine te zijn, maar foto's wezen uit dat er zeker een juveniele Middelste jager tussen zat. Ter verdediging van ons gidsen: ook wij stonden te shaken en konden niet altijd alle details van de vogels lekker bekijken of inschatten ;-). Credits aan Arno ten Hoeve, die al meteen een "Middelste-gevoel" had (je kent het wel).

Middelste jager. Zat naast de boot achter een Stormmeeuw aan.

Keilende Kleine jagers boven de chagrijnige Noordzee

Maar naast de zeevogels was er nog wel een ander verhaal te vertellen, namelijk dat van de geweldige zichtbare trek van met name drie soorten: Rotgans, Eider en Dwergmeeuw. Al bij het wegvaren was duidelijk dat deze drie soorten flink in beweging waren en dat beeld werd later alleen maar sterker en spectaculairder. Enorme groepen Rotganzen en Eiders verplaatsten zich westwaarts over de Waddenzee, terwijl we vele honderden (duizenden!) Dwergmeeuwen zagen die vooral een smalle strook net boven de eilanden gebruikten om kilometers te maken. Daarmee waren we dus getuigen van een prachtig staaltje najaarstrek, dat ik niet snel zal vergeten!

Eiders. We zagen er enorm veel, vaak op korte afstand van ons schip!

Dwergmeeuwen. Er trokken ongelofelijke aantallen langs, vaak in groepen van tientallen exemplaren.

Tussen de duizenden Rotganzen vonden we drie Witbuikrotganzen. Hier een paartje.

Dwergmeeuwen. Een waarnemer zag kort een Vorkstaartmeeuw tussen de Dwergjes, maar helaas bleek deze dus niet aan te wijzen of op te pikken door de rest

Andere noemenswaardigheden waren o.a. enkele Bruinvissen, een nieuwe soort voor onze zeevogeltochten in de vorm van een Barmsijs (die bijna op het schip landde!), een Grote gele kwikstaart die hetzelfde probeerde, meerdere groepen Veldleeuweriken en Spreeuwen op open zee en meerdere Drieteen-, twee Zwartkop-, drie Geelpoot- en tientallen Pontische meeuwen die gedurende de dag in de meeuwenwolk hingen.