ZEEVOGELTOCHT LAUWERSOOG: DE ZOETE SMAAK VAN ZOUT!
NOORDZEETOCHT OP DE DAGERAAD, ZONDAG 11 OKTOBER 2026
Ja! Eindelijk, na weken van steeds te mooi en daardoor qua zeevogels te rustig nazomerweer, kregen we zondag weer eens een zeetocht om je vingers bij af te likken. En mocht je dat letterlijk hebben genomen, dan zou alleen de smaak die dat teweeg bracht al verraden dat het een mooie dag is geweest. 'Smoak je naar zout, dan was 't goud!' zou ik bij deze op een tegeltje willen laten vereeuwigen! (Ja, ik weet dat zout in het Gronings solt is, maar dan rijmt het niet meer ;-))
Maar het zat wel op het randje qua doorgaan. De wind en de daarbij behorende golven waren dermate aan de stevige kant dat het een dubbeltje op z'n kant was. Maar aangezien het overgrote deel van de deelnemers behoorden tot Vogelwerkgroep Nijmegen die speciaal voor dit uitstapje al een bus had vastgelegd, besloten we tot een ongebruikelijk plan van aanpak. Het idee was om gewoon te gaan en dan ter plekke te bekijken hoe de golf/windsituatie zou zijn en of het zou lukken om de Noordzee te bereiken. Mocht dat niet het geval blijken, dan zouden we voor Het Gat (de grens tussen Wadden- en Noordzee tussen Ameland en Schiermonnikoog) blijven varen om daar hopelijk nog de nodige zeevogels op te kunnen pikken.
Bij aanvang leek het nog alsof niet de wind/de golven, maar vooral de regen roet in het eten zou kunnen gooien. Een blik op de regenradar voorspelde een onophoudelijk bombardement aan buien, maar eens te meer bleek dat misleidend. We hebben een enkele bui te verduren gehad, maar er is niemand die zich die zal herinneren. En ook de golfhoogte leek ter plekke te overwinnen, dus na een dik uur Waddenzee doorkruisten we het Gat en kon het los!
Wat volgden waren enkele schommelende uurtjes met zo af en toe een verfrissende klets zout water wanneer je net op de verkeerde plek stond (of zelf een heuse golf, zoals tweede gids Martijn van der Meij en mij overkwam), maar ook... zeevogels!
Zonder twijfel de meest in het oog springende soort deze dag was de globetrotter der zeevogels: Grauwe pijlstormvogel. Zie je vanaf vaste wal van deze supersoort vaak niet veel meer dan het kenmerkende, keilende kruisje aan de horizon (ook fantastisch, begrijp me niet verkeerd), wij kregen ze vandaag werkelijk ongeëvenaard mooi te zien. Als je beseft dat deze vogels al minstens 15.000 kilometer moeten hebben gereisd tussen het nest op het zuidelijk halfrond en de Noordzee, dan voel je je haast nederig in hun aanwezigheid. Ze lieten zich verleiden om de strijd met de meeuwen om de visresten die we altijd meenemen aan te gaan. Hun strategie was om met een omtrekkende beweging (een grote cirkel achter de boot) aan te komen vliegen en te proberen door middel van een verrassingsaanval van achteren de wat tragere meeuwen te verrassen. Op meerdere momenten zagen we vier vogels tegelijk achter het schip deze tactiek (meestal niet zo succesvol) toepassen! In totaal moeten we zeker 10+ exemplaren hebben gezien die langer of korter het schip volgden. Kippenvel!
Hier een selectie van de honderden foto's die ik, soms zittend op de knieën om in evenwicht te blijven, wist te maken. Wisselend licht, dus ook wisselende kwaliteit, maar wat deert dat!













Maar er was natuurlijk meer. Drie soorten jagers, bijvoorbeeld! En alle drie kwamen ze prachtig en voor iedereen te zien langs de boot: Kleinste, Kleine en Middelste, die laatste ook nog eens een adulte vogel met de befaamde 'lepels'!











Naast de krenten waren er natuurlijk ook de te verwachten, min of meer 'vaste gasten': Jan van Gent (lekker veel, ook constant roepend en duikend), Drieteenmeeuw, Roodkeelduiker, Alk, Zeekoet, Dwergmeeuw en Pontische meeuw.









Tenslotte vlogen er regelmatig enkele erg donkere Kleine mantelmeeuwen in de groep. Het zou me niet verbazen als dit Baltische mantelmeeuwen zijn geweest (we zien dat fenomeen wel vaker halverwege oktober), maar helaas was er geen enkele vogel geringd. Zeker weten doe je het dan niet, maar suggestief waren ze wel! Hier enkele voorbeelden:


Een prachtige dag, dus, met veel dank aan vooral de VWG Nijmegen voor hun flexibiliteit en doorzettingsvermogen!
We gaan de komende weken nog drie keer vanaf Lauwersoog de zee op. Voorlopig blijft het toptijd, dus kan er nog steeds van alles! Alleen voor de laatste afvaart, op zondag 8 november, zijn nog plekken vrij. Wees van harte welkom!





Opmerkingen