WIELEWALEN IN LAUWERSMEER: EXCURSIE GEKAAPT!
- 2 uur geleden
- 4 minuten om te lezen
MINIBUSEXCURSIE, VRIJDAG 8 MEI 2026
Vol goede moed begonnen we, met een nieuwe en wederom volle groep, aan de volgende 'missie Wielewaal' in het Lauwersmeergebied. Het weer was aanzienlijk beter dan afgelopen maandag en het duurde dan ook niet lang voor we de eerste vogel hoorden zingen. Ook de eerste zichtwaarnemingen, waaronder een (letterlijk) langszwevend mannetje, volgden snel. Maar net als maandag lukte het maar enkelen om een vogel in zit in de kijker te krijgen. Er (b)lijken dit jaar toch wat minder vogels te zijn aangekomen dan voorgaande jaren, waardoor het aantal interacties tussen de vogels onderling minder was en daarmee onze trefkansen navenant afnamen. Toch heeft iedereen uiteindelijk (redelijk) bevredigende waarnemingen gedaan, alleen bleef bewijsmateriaal in de vorm van pixels helaas uit. Dat wil zeggen...(cliffhanger!).
Andere soorten die we tijdens onze eerste wielewalenwandeling zagen waren o.a. Grauwe vliegenvanger, Appelvink, Snor, Boomvalk, opvallend veel soorten vlinders (geen zeldzame, maar wel een leuke variatie) en grote aantallen Glassnijders (libellen).
Na de koffie met zelfgebakken cake (dank Harriëtte!) was het tijd om de bakens even te verzetten. Vanaf toen, echter, werd de excursie gekaapt; ik kan het niet anders noemen. Maar bezwaarlijk was het niet, want de kapers heetten Zeearenden! Het begon met een waarneming van een groep van niet minder dat NEGEN onvolwassen vogels in een kijkerbeeld! Ze cirkelden rond, klooiden wat met elkaar (krachtmetingen? eerste paarvorming?), draaiden hoog in de lucht om hun as en lieten zich geweldig bekijken. Liggend was het wel het meest comfortabel, aangezien het spektakel zich vooral recht boven ons afspeelde ;-).
In de Bantpolder zaten weer enkele Kemphanen, waaronder een/de mooie, zwarte man. Ook vlogen er hier twee Zeearenden over.
Aangezien de zeldzame Blauwvleugeltaling, na een uitstapje, weer op het bungalowpark aanwezig was, konden we natuurlijk niet anders dan deze meepikken. Lopend naar de plek vlogen er twee volwassen Zeearenden over en zongen er o.a. Spotvogel, Nachtegaal, Koekoek en Gekraagde roodstaart. De Amerikaanse eend zat precies waar ik 'm al twee keer eerder had aangetroffen, maar aangezien deze dag de eerste met zon was, zag 'ie er nog mooier uit dan de voorgaande ontmoetingen!
Vanaf de plek van de Blauwvleugeltaling kon je een doorsteekje maken naar 'Achter de Zwarten'. Op weg daarheen vlogen er twee jonge Zeearenden langs en in het gebied joegen laag en mooi zichtbaar drie...je raadt het nooit... Oh, je raadt het wel. Ook joeg er een Reuzenstern op afstand.
Teruglopend vlogen er twee jonge Zeearenden over en toen we een Gekraagde roodstaart stonden te bewonderen, zagen we in het kleine vierkantje lucht tussen het gebladerte een...Zeearend!
In het Ballastplaatbos broeden jaarlijks enkele Fluiters. Aangezien we toch in de buurt waren, probeerden we die mooie soort ook nog even mee te pikken. Al heel snel vonden we een exemplaar, maar de vogel zong niet. Het leek vooral te alarmeren en toen er ook een tweede vogel verscheen met nestmateriaal in de snavel wisten we hoe laat het was en lieten we de vogels snel met rust. We stonden wel op een relatief druk wandelpad, dus de broedlocatie lijkt niet heel handig uitgekozen. Afijn, hopelijk komt het goed.
Terug langs de Bantpolder bleken de Morinellen er weer te zitten, maar deze zaten zo ver weg dat er geen lol aan te beleven was. Juist te dichtbij zat een groep van zeker 19 Temmincks strandlopers; deze vlogen helaas al snel op toen we stopten om ze te bekijken en verdwenen roepend oostwaarts. Ook vloog er hier een Zeearend over.
De Ezumakeeg was, op twee Zeearenden na, rustig, dus besloten we een laatste poging te doen voor Wielewaal. Mooier of beter werd het helaas niet meer, wel vloog er nog een Zeearend rond en trok er een late Blauwe kiekendief over.
Als ik in een mooi gebied ben en het is mooi weer, vind ik het na afloop van een excursie nog wel eens lekker om even een eigen rondje te maken om even tot rust te komen. Ook deze dag genoot ik nog even van de aangename zonneschijn en posteerde ik me op een mooie plek om de lucht een beetje in de gaten te houden. Je weet in deze tijd immers maar nooit. Leuke overtrekkers leverde het niet meer op, maar wel... Wielewalen :-(. Drie vogels jakkerden meermaals achter elkaar aan, kwamen vlak overvliegen en poseerden zelfs langere tijd in een populier... Tsja, daar zit je dan in je eentje. Echt heel erg jammer dat dit niet een uurtje eerder gebeurde... Het was echt een mooie dag geweest, maar dit had het natuurlijk leuk afgemaakt.
Op het moment van schrijven zit ik in de trein naar Schiphol voor de volgende samenwerkingsreis met Birdingbreaks.nl: samen met Marnix ga ik een weekje een vogelreis naar Lesbos begeleiden. Dat wordt vast weer feest; ik hoop hier zo af en toe wat te kunnen laten zien!
Opmerkingen