PRIVÉ-EXCURSIE NOORD-NEDERLAND: VRUCHTBAAR DAGJE!
- 6 jun
- 3 minuten om te lezen
MINIBUSEXCURSIE, VRIJDAG 5 JUNI 2026
Simone had voor haar verjaardag van haar broer een dagje privé vogels kijken gekregen. Vandaag/gisteren/vrijdag was de dag. De keuze qua gebied viel uiteindelijk op de combinatie Fochteloërveen/Drents-Friese Wold en de Onlanden.
Het werd een vruchtbare dag, niet alleen vanwege de soorten die we zagen. De dag had alles in zich wat de tuin, land en gewas fijn vinden: regen, zonneschijn wat wind, een koel begin en een aangenaam einde.
Met name het eerste deel, de vroege start in het veen en op de heide, was fris en regelmatig nat. Toch zagen we van alles: Kraanvogels, Grauwe klauwieren, Goudvinken, Geelgorzen, een roepende Draaihals (niet gezien, helaas), Fluiter, Boom- en Veldleeuweriken met nageslacht, Blauwborsten en opvallend veel Koekoeken. Maar de grootste verrassing was een Zwarte ooievaar! De vogel kwam vanuit het oosten aanvliegen, leek onze kant op te komen maar zwaaide, na wat getwijfel, uiteindelijk toch af richting zuidoost. Foto's maken lukte dus helaas nauwelijks, maar dit zijn wel de waarnemingen om (zeker begin juni, maar eigenlijk altijd) blij van te worden!
Oorspronkelijk wilden we verder vogelen op het Dwingelderveld, maar gezien de waarnemingen in en rond de Onlanden, prefereerde het groepje om die kant op de gaan. We startten met een poging om de Struikrietzanger nabij Peize te vinden. Dat bleek gemakkelijk: de vogel vormde een populaire attractie (oftewel: er waren veel vogelaars), maar liet zich desalniettemin goed maar op afstand zien.
Deze zeldzame soort is er eentje die ook ik in mijn inmiddels aardig lange vogelleven nog maar heel weinig had gezien. Een onzichtbare en zeer onregelmatig zingende vogel lang geleden in de Eemshaven was mijn (onbevredigende) eerste, vorig jaar werd dat goed gemaakt met een vogel in een slootje Drenthe. Maar om nu te zeggen dat de zang en het uiterlijk lekker ingeslepen zijn: nee. Het enige dat helpt is om de soort goed te bekijken en met aandacht te beluisteren. Dus toen ik mijn groepje weer had afgezet, reed ik met dat doel nogmaals naar de vogel, die op 300 meter van de ontmoetingsplek (!) aan het zingen was (een grote inspanning vergde het dus niet). Inmiddels waren er nog maar enkele vogelaars aanwezig en liet de vogel zich (daardoor?) belachelijk goed zien en horen, zowel in struikjes als in het riet. Ik moet zeggen: zelden heb ik zo genoten van een 'onooglijk' bruin vogeltje. Het gebrek aan kenmerken werd namelijk ruimschoots gecompenseerd door de waanzinnig indrukwekkende, gevarieerde en met overtuiging gebrachte zang. Een lust voor het oor! Mijn doel is nu ook duidelijk: de volgende Struikrietzanger moet een eigen vondst worden!
In de Onlanden zelf zit al een tijdje een Ralreiger. De vogel is echter niet altijd makkelijk te zien. Hij houdt zich op in een plasje omringd met vrij hoge begroeiing, waarin het makkelijk verschuilen is. Wij konden 'm vanaf de weg dan ook niet vinden, maar gelukkig is daar de uitkijktoren 'to the rescue'. Met een beetje hoogte en een andere hoek was het een eitje, met die beperking dat de afstand tot de vogel wel flink was. Desalniettemin was het reigertje prima zichtbaar en goed herkenbaar. Andere leuke soorten die we in het gebied zagen waren o.a. Geoorde fuut, Paapje en Kraanvogel.
Al met al dus leverde het slalommen tussen de buien door toch gewoon een heel mooie vogeldag op. Simone, Lukas en Bart: bedankt voor de gezelligheid en mocht je nu ook eens een leuke dag cadeau willen geven: laat het weten, dan kijken we wat er mogelijk is!
Opmerkingen