ADDERS EN RINGSLANGEN: VAN DUBBELE CIJFERS NAAR ROND GETAL...
- 6 dagen geleden
- 2 minuten om te lezen
MINIBUSEXCURSIE, MAANDAG 6 APRIL 2026
Meestal voel ik me gezegend met de beste baan ter wereld. Maar zelfs beste banen ter wereld kennen af en toe baaldagen. Vandaag/gisteren/afgelopen maandag (afhankelijk van wanneer je dit leest) was zo'n zeldzaam exemplaar. En nee, het lag niet aan de groep; alles behalve dat! En nee, het lag niet aan de gebieden: die lagen er weer prachtig bij. En nee, het weer was ook geen spelbreker: het was de hele dag zonnig bij een graadje op 12.
Maar hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat je bij op het oog perfect weer en in de bewezen beste gebieden, na een topexcursie enkele dagen eerder (met zeker 12 exemplaren in Ć©Ć©n gebied), na uren zoeken en speuren aan het eind van de dag de parkeerplaats van het ontmoetingspunt weer oprijdt met een totaal van exact NUL Adders! NUL!
Het zit in de menselijke aard om altijd alles te willen verklaren, dus we zochten wanhopig naar plausibele handvatten. Maar eigenlijk kan ik er wel kort over zijn: ik snapte en snap er nog steeds helemaal niets van. De dagen ervoor, bij gevoelsmatig toch echt mindere slangenomstandigheden, werden er dagelijks meerdere exemplaren gezien in de twee gebieden die we bezochten. Op de tweede locatie werd het zout bijvoorbeeld nog flink in de wonden gestrooid door bezoekers die foto's van de dagen ervoor lieten zien en doodleuk beweerden dat ze hier in de afgelopen week regelmatig gewandeld hebben en dagelijks en steeds op bijna dezelfde plek (lees: waar we stonden) Adders zagen, maar vandaag dan even niet. En ook de excursies in de afgelopen jaren waren steevast waanzinnig geweest, maar vaak ook bij beduidend minder weer. Zeg het maar...! Er was vandaag duidelijk iets aan de hand wat de Adders niet zinde, maar wat zal wel een raadsel blijven. Ik vier hier natuurlijk graag de successen van de excursies, maar dit hoort er nu eenmaal af en toe ook bij en zal ik niet wegmoffelen of onder het tapijt vegen. En ondanks dat ik als geen ander weet dat niets in de natuur vanzelfsprekend is en ik me terdege bewust ben van het feit dat dit een risico is dat je moet incalculeren, kan ik hier nog steeds niet zo goed mee omgaan. Ik voel me uiteindelijk toch lullig en verantwoordelijk, hoe zeer ik tegelijk ook weet dat dat nergens op slaat en (hopelijk) niemand me iets kwalijk zal nemen. Karakterdingetje, laten we het daar op houden ;-)
Gelukkig zagen we op de laatste locatie wel Ringslangen. Die zijn natuurlijk iets minder zeldzaam en niet de hoofdreden om aan deze excursie deel te nemen, maar natuurlijk wel leuk. Andere troostprijzen waren o.a. Poelkikkers, Levendbarende hagedissen, een baltsend paartje Haviken, meerdere Kraanvogels, Raven en een Klapekster. En het was ook echt fijn toeven buiten. Aan zonlicht en vitamine D was geen gebrek en dat is ook wat waard!
Opmerkingen