PRIVÉ-EXCURSIE LAUWERSMEER: KRAKER!
PRIVÉ-EXCURSIE, MAANDAG 19 OKTOBER 2026
Nijmegen is goed vertegenwoordigd in de excursiedeelname de laatste tijd. Was het tien dagen geleden een (letterlijk) touringcar vol leden van de lokale vogelwerkgroep tijdens een zeevogeltocht, nu was het een vogelend stel dat de reis noordwaarts had gemaakt voor een dagje Lauwersmeer en Waddenkust.
Het werd een droge dag met zo nu en dan zon, maar de oostenwind was fris en eigenlijk net wat te stevig om comfortabel te vogelen. Bovendien leek de najaarstrek ook even een dagje vrijaf te hebben genomen. Het was druk met vogels die er al een tijdje waren, maar rustig in de lucht.
Een ronde langs de kwelders leerde dat deze nog moeten vollopen. Alleen Oeverpiepers waren op oorlogssterkte, de andere leden van de 'small five' zullen ongetwijfeld de komende weken aankomen en hun stekkies innemen.
In het Lauwersmeergebied waren we net klaar met de eerste stop in het Jaap Deensgat (o.a. vijf Zeearenden en de eerste groep Kleine zwanen van deze winter; die waren er mooi op tijd bij!) toen er een melding kwam van een Notenkraker op tien minuten van waar we stonden. Deze soort zou nieuw zijn voor mijn gasten uit Nijmegen en zou mijn eerste in Nederland zijn sinds 2005. Reden genoeg om een poging te wagen om de vogel te zien, zeker omdat de bewoners van de tuin waarin de vogel was ontdekt aangaven dat we gerust mochten langskomen en hun (prachtige!) tuin mochten betreden.
Eenmaal in Kloosterburen aanbeland, want daar was het, trof ik een bekende vogelaar die vertelde dat de vogel even uit beeld was, maar vast snel weer zou opduiken. Meestal is dat onheilspellend nieuws ('Hij komt vast zo weer in beeld' betekent in de praktijk vaak dat je 'm nooit meer terugziet ;-)), maar ditmaal bleken het gelukkig profetische woorden. Na een minuut of tien kwam de vogel aangevlogen om zich het uur daarna bijna onophoudelijk te laten zien. Opvallend was dat ook dit exemplaar, zoals al vaker is vastgesteld tijdens de huidige invasie, zich vooral tegoed deed aan bijen, wespen en hoornaars. Hij ving ze met het grootste gemak en sloeg ze zelfs op in de krop, om ze later te ontleden en op te eten (ze slikken ze niet in het geheel door, zo lijkt het). Een fascinerend verschijnsel, dat voor mij in ieder geval helemaal nieuw was.
Tijdens het 'jagen' zat de vogel vooral op de daken, dus de meeste foto's tonen nu niet bepaald een natuurlijke omgeving. Maar wat maakt het uit; het is een fantastische soort en ook wij waren nu eindelijk onderdeel van deze toch weel historische ornithologische gebeurtenis! Leuke bijvangst hier was een groep van ongeveer 30 Grote barmsijzen; ook die lijken er wel weer aan te komen!
Voor je het weet ben je veel langer dan je vooraf van plan was aan het genieten van de vogel. Er restte ons dus nog enkele uurtjes Lauwersmeer, die we spendeerden op verschillende, bekende locaties. Hoogtepunt was de vondst (met uiteraard de hulp van de warmtebeeldcamera) van twee Bokjes. Ik krijg daar geen genoeg van en voor de twee Nijmegenaren betekende dit wederom een nieuwe soort. En hoe!
Verder moesten we ons tevreden stellen met de wat algemenere soorten. We troffen nog wat Zeearenden, Toendrarietganzen, Zwarte- en Groenpootruiters, IJslandse grutto's en vele, vele Wintertalingen, Smienten, Slobeenden en Pijlstaarten. Grappig was een jonge Zeearend, die iets te opportunistisch een Knobbelzwaan probeerde te vangen. Hij gaf de pijp vrij snel aan Maarten...
Opmerkingen