FOCHTELOËRVEEN: EEN BEETJE VER WEG
- 1 dag geleden
- 3 minuten om te lezen
MINIBUSEXCURSIE, WOENSDAG 1 JULI
De eerste excursie met de nieuwe tweedehands minibus was er eentje die voor mij dichtbij was, maar waarbij ver weg helaas wel een beetje een thema was. We zagen eigenlijk alles waarop je hoopt tijdens een dag in het gebied, maar echt dichtbij wilden de soorten niet komen. Daarnaast werden we onaangenaam verrast door een relatief kort maar heftig regen- en onweerfront, dat ons een dik uur in de minibus hield. Hij is in ieder geval waterdicht, hebben we kunnen concluderen ;-)
Tijdens eerste wandeling aan de noordkant was het nog droog en warm en dat had een positieve uitwerking op de roofvogels. Sperwer, Havik, Buizerd, Bruine kiekendief, Boomvalk en 3 Wespendieven vlogen rond, maar verreweg het leukst was de soort die tot vandaag in het gebied nog maar zeer sporadisch acte de préséance had gegeven. Ik had vooraf de wens en het verlangen uitgesproken om de soort vandaag te zien en hoe leuk is het dan als dat ook lukt! Het gaat natuurlijk om Slangenarend, een jaarlijkse verschijning in het gebied die deze zomer flink op zich had laten wachten. Eerst kwam er een lichtkoppig exemplaar uit de bosrand, die al biddend het gebied in verdween. Op het moment dat deze in de luchttriling verdween, kwam er een tweede, donkerkoppige vogel aanvliegen. Deze bleef iets langer rondhangen, dook eenmaal naar een prooi en verdween uiteindelijk achter een bomenrij. Net als enkele weken terug op het Dwingelderveld was de afstand tot de vogels eigenlijk te groot voor foto's, maar waren ze door de telescoop goed te zien. Ternauwernood kon ik van het donkerkoppig exemplaar nog een mager bewijsje uit de camera trekken. Houd je vast:
Bij de volgende stop, net voordat de hemel zich opende, konden we nog genieten van Grauwe klauwieren en een grote groep (minimaal 19) Kraanvogels. Die beide soorten horen er natuurlijk wel bij tijdens een dag hier; het zijn echte specialiteiten.
De regen- en onweersbreak duurde al met al zo'n 1,5 uur. Toen het droog werd, was het ook definitief droog, brak de zon weer door en was de/mijn verwachting dat de roofvogels ook snel weer op de wieken zouden gaan. Helaas bleef het tijdens de wandeling door het veen heel rustig. Er was weinig actie en ook de vlinders, en specifiek het Veenhooibeestje, kwamen niet echt meer los. We zagen wel enkele exemplaren door het Pijpestrootje vliegen, maar ze bleven op afstand en we zagen ze niet rustig zitten. Een Grote vos flapte ook slechts langs. Qua vogels moesten we het doen met meerdere Watersnippen (het is een goed jaar voor de soort in het gebied!), een roepende Kwartel (ook zij beleven een topjaar) en een zingend mannetje Paapje.
Ik was er na de enorme plensbui een beetje bang voor, maar gelukkig vond een van de deelnemers nog wel een Boomkikker. Deze soort stond bij meerdere mensen hoog op het verlanglijstje, dus dit diertje maakte een beetje de middag en zorgde ervoor dat er ook nog wat pixels verschoten konden worden.
De laatste wandeling, naar de uitkijktoren, was wederom vrij rustig. Nog steeds waren er maar weinig roofvogels te zien en de hoop op een wat betere blik op de Slangenarenden vervloog daarmee. Wel zagen we nog een jagende Boomvalk en vonden we o.a. Oranje zandoogjes, Koraaljuffers, Blauwe glazenmakers en Gewone- en Tengere pantserjuffers.
Dit was de laatste dagexcursie in het gebied van dit jaar. De zomerstop nadert, maar dit gebied is ook in de zomermaanden nog echt een bezoek waard. Dus mocht je nog een bestemming zoeken voor een leuk en afwisselend dagje natuur: denk eens aan het Fochteloërveen!
Opmerkingen