PRIVÉ OOSTVAARDERSPLASSEN: Geinige gans en meer moois!

En daar was de volgende privé-excursie alweer, ditmaal van Mona de Bruijn en haar man Leendert en die leidde ons maar weer eens naar de Oostvaardersplassen. Om 9 uur troffen we elkaar aan de Almerezijde van het gebied, waarvandaan we de "gebruikelijke" ronde inzetten langs de bekende en mooie plekken van dit fijne gebied. Nadat we welkom waren geheten door een tetterende Cetti's zanger en de nodige Grasmussen, leverde een eerste blik over de vlakte nog steeds duizenden Brandganzen, een slapende Vos en een opvallend klein en wit gansje met zwarte vleugelpunten op; dat kon weinig anders zijn dan een Ross' gans! Deze soort komt oorspronkelijk voor in Noord-Amerika, wordt af en toe ook in Nederland gezien en beschouwd als dwaalgast. Zeldzame ganzen en eenden zijn echter ook bij voorbaat verdacht, omdat er nogal eens wat weten te ontsnappen en/of ringen blijken te dragen. Vandaar ook dat voor sommige vogelaars het lekker allitererende "geinige gans" ook meteen een contradictio in terminis is ;-) Het was, om eventuele ringen vast te kunnen stellen, dus zaak om de vogel van naderbij te bestuderen. Daarbij bleek dat de vogel erg alert was en al gauw vloog hij, na een aanval van een agressieve Brandgans, in z'n eentje op om al snel weer in de groep te landen. Daar scharrelde hij nog even rond in oneffen terrein (waardoor poten helaas niet geheel te zien waren), alvorens met vier Brandganzen op te vliegen en ver weg het gebied in te verdwijnen. De vleugels waren ongehavend, het lijkt een pure vogel (geen kenmerken van hybridisatie), dus de eerste voortekenen zijn goed. Hopelijk duikt 'ie nog eens op en kunnen de pootjes door anderen dan aan een grondigere inspectie worden onderworpen! Voor nu was het in ieder geval een erg geinige verrassing!

Ross' gans. De vluchtplaatjes zijn grotendeels door het riet heen genomen ;-)
Laatste blikken op de Ross' gans en zijn gezelschap van Brandganzen.

De rest van de wandeling was ook nog zeer vermakelijk, met o.a. een Koekoek in de telescoop, een zingende Blauwborst die zich echter niet wilde laten zien, Kluten, Zwarte- en Groenpootruiters, Grutto's en Pontische meeuwen. Eenmaal terug bij de auto vlogen alle ganzen ineens in paniek op en dan weet je hoe laat het is: er diende zich een Zeearend aan! Ondanks dat de vogel flink op hoogte was, deed dat niets af aan de waardering voor deze waarneming!

Zeearend met een rover die wel erg op een (Zwarte) wouw lijkt, maar die me in het veld niet als zodanig is opgevallen...
Grasmus. Geen mus en niet in het gras.
Koekoek
Koekoek
Slechte foto van een opvallende Bruine kiekendief. De vogel is erg licht op onderdelen en bovenvleugels en toont een opvallende kopkap. Dit schijnt zo af en toe voor te komen bij flink oude mannetjes.
Grauwe gansjes met haast

De volgende stop was het "trekvogelveldje", maar daar was het opvallend rustig. Los van enkele Grote zilverreigers en de onvermijdelijke Cetti's zanger waren we daar redelijk snel klaar.

Grote zilverreiger. 35 jaar geleden was ik als een kind zo blij (ik was feitelijk ook een kind, trouwens) met mijn eerste in Nederland, ook in Oostvaardersplassen. Nu zijn ze op vele plekken algemener dan Blauwe reigers!
Fitis

Het was inmiddels lunchtijd en dat is tijdens een Rondje Oostvaardersplassen vaak het moment om je langzaam te verplaatsen van de Almerekant naar de Lelystadkant van het gebied over de Oostvaardersdijk. Vanaf die weg heb je een prachtig zicht op het gebied aan de ene kant en het Markermeer (met op heldere dagen zicht op o.a. Amsterdam, MArken, Volendam en de Marker Wadden) aan de andere. Één belangrijk nadeel: je kunt op enkele plekken na niet stoppen en dat brak ons vandaag lelijk op. We reden namelijk over de dijk rustig richting het uitkijkpunt waar vandaan het Zeearendnest te zien is toen er ineens laag naast de auto een Zwarte wouw hing, zich langzaam verplaatsend in tegengestelde richting! Meteen ging ik op zoek naar welke mogelijkheid dan ook om zonder gevaar even aan de kant te gaan, maar dat lukte pas vele honderden meters verderop. De wouw was toen inmiddels zo ver van ons vandaan en cirkelde daarnaast ook vrij snel op dat een degelijke tweede blik en bijbehorende foto niet meer mogelijk waren. Gelukkig hadden mijn gasten van vandaag in de auto achter me de vogel ook mooi gezien; dat was uiteraard het belangrijkste!