PRIVÉ-EXCURSIE: SAVE THE BEST FOR LAST!

Gisteren mocht ik tijdens de volgende privétrip met Nynke, haar moeder en haar zoontje van tien jaar op pad en werd het een dag die een onverwachte wending kreeg. Op de oorspronkelijke "bestelling" stond de inmiddels klassieke uilen- en roofvogelronde door het noorden. Echter, toen we iets dieper op de wensen in gingen, leek een andere optie wellicht passender. Wat ze graag wilden was in ieder geval een mooie uil voor de zoon (na een spreekbeurt werd het tijd om er eens één in het echt te zien) en daarnaast enkele kleurrijke en/of grote, aansprekende soorten in mooie gebieden. Echte vogelaars met een soortenlijstje waren het niet, dus dan kan ik op zoek gaan naar Fraters en Strandleeuweriken, maar dan leek mij dat een combinatie van bijvoorbeeld Zeearend en Kraanvogel veel meer tot de verbeelding zou spreken. Toen ik hen dat voorstelde, waren ze daar zeer mee eens, waarbij het dan wel fijn zou zijn dat de Bosuil meteen zou meewerken. Het zien van één van de soorten was toch wel prioriteit en als deze uil afwezig zou blijken, zouden alsnog richting Waddenkust "moeten" om in ieder geval die wens in vervulling te laten gaan.

Vorig weekend maakte hij ons nog even subtiel doch pijnlijk duidelijk dat we nooit als vanzelfsprekend uit mochten gaan van z'n aanwezigheid, maar vandaag zat 'ie er weer gewoon: het mannetje Bosuil! Dit uiteraard tot groot enthousiasme van mijn gasten van vandaag, want deze vogel is altijd buitengewoon relaxed en laat zich werkelijk ongekend mooi zien. Als je nog nooit een uil hebt gezien, zal het niet makkelijk worden om er ooit één beter te kunnen bekijken dan deze. We konden derhalve met een gerust hart de route omgooien en op zoek gaan naar andere soorten!

Man Bosuil

Een wandeling door het bos achter deze uil was goed voor een ultiem lentegevoel. Er werd naar hartenlust gezongen, gebaltst, gehakt en territoriaal geruzied. We zagen geen heel bijzondere soorten, maar het was desalniettemin bijzonder fijn om alle "gewone" bossoorten actief te zien en te horen. Erg leuk waren vooral de Grote bonte spechten, die zeer druk waren met vooral elkaar.

Territoriale twist van twee mannen Grote bonte specht
Boomkruiper

Na de fijne bosronde zetten we dus niet koers naar de Waddenkust, maar werd het Zuidlaardermeer de volgende bestemming. Hier stond vooral één soort op het programma: de Zeearend. In voorbereiding op het aanstaande broedseizoen hangen de vogels zo af en toe al rond het nest, maar lang niet altijd. Vandaag bleken ze bijvoorbeeld niet thuis, maar na een tijdje kwam het gelukkig toch goed: één vogel kwam hard aanvliegen, passeerde het nest en vloog richting Onnen, alwaar hij/zij (dat kon ik niet met zekerheid zeggen) ontzettend hoog opschroefde en uiteindelijk uit zicht verdween. Het was een wat korte waarneming, maar genoeg om, na een kop koffie met perencake, het gebied tevreden te verlaten en richting Zuidoost-Friesland te rijden.

Zeearend
De vogel schroefde, al ruziënd met een Buizerd, uiteindelijk loeihoog op.
Overtrekkende Ooievaars

De doelsoort voor de middag was duidelijk: na de vele berichten over de Kraanvogels en de indrukwekkende trek die het zuidoosten van Nederland geschampt heeft, wilden ze heel graag de soort met eigen ogen zien. Dat wat toch wel beschouwd kan worden als de kernpopulatie van Nederland (en de plek waar Kraanvogels overigens standvogels zijn) bevindt zich in Zuidoost Friesland en hoewel er enkele tientallen vogels jaarrond verblijven, zijn ze lang niet altijd makkelijk te vinden.

Wij vielen echter met de neus in de boter. Een korte wandeling bracht ons te midden van meerdere rondvliegende groepen en groepjes, die prachtige slow motion baltsvluchten uitvoerden en daarbij ook zeer luidruchtig waren. De show duurde ongeveer een kwartier, waarna het het volgende uur ineens heel rustig was. Het zijn dus echt maar een paar momenten per dag waarin de hormonen opspelen en wij waren gelukkig op het juiste moment op de/een goede plek!

Kraanvogels!

De rest van de wandeling was dus relatief rustig, op nog een foeragerend paartje Kraanvogel na. Nu de doelsoort hier al vrij snel "binnen" was, gingen we op zoek naar nog wat andere krenten. Dat bleek echter niet heel simpel; ondanks de fijne weersomstandigheden was er weinig activiteit in de lucht en ook in het bos was het vrij stil. Een paartje Kraanvogel was nog wel zo vriendelijk recht over ons (doch tegen de zon in; het is ook nooit goed ;-)) over te vliegen en daarmee de kwaliteit van de waarnemingen van de soort nog wat op te schroeven!