PRIVÉ-EXCURSIE: GRONINGER KOEK, BRABANTS WORSTENBROODJE, FRIES WINTERWONDERLAND!

Zoals al eerder gezegd: Het is een drukke tijd. Gisteren stond alweer de volgende privé-excursie op het programma, ditmaal met een vader en zoon uit Noord-Brabant, die een fikse reis over hadden voor een dagje vogels kijken langs de Waddenkust. Voor het geval u geen zin meer heeft om verder te lezen hier alvast de conclusie, en ik citeer enkele van hun uitspraken: "Het was supervet!". "Nog nooit zo veel mooie soorten op één dag gezien". "Dit landschap in deze omstandigheden, dit gaan we waarschijnlijk nooit meer mee maken! Fantastisch!"

En met die conclusies ben ik het hartgrondig eens! Als de omstandigheden die we deze dagen meemaken zouden kunnen praten, zouden ze ons vast en zeker constant en met luide stem roepen. "Kom naar buiten, ga de natuur in! Nu en juist nu!". Ik (Martijn) hoor die stem sowieso constant in mijn hoofd en ben dan ook enorm blij dat juist deze week de drukste van 2021 tot nu toe is qua excursies.

Vandaag mocht ik dus op pad met MJ en Pieter. Zij hadden als wens om uilen, roofvogels en wat typische wintersoorten te zien. Aangezien ze zelf diep in Oost-Brabant wonen, komen ze niet vaak in aanraking met de typische noordelijke kustvogels, dus daar viel nog flink wat te halen. Maar ook uilen stonden dus hoog op het verlanglijstje, dus begonnen we de dag in het bos, waar we hoopten dat "onze" Bosuil thuis was. Er valt over het algemeen prima afspraken te maken met deze vogel, want ook vandaag zat ie, tot grote vreugde van mijn gasten, keurig op ons te wachten!

Bosuil

Omdat dit zo makkelijk ging, besloten we nog even een wandeling in het bos te maken. Meteen bleek alweer dat het vandaag ook wel weer eens de moeite zou kunnen lonen om ijs- en sneeuwvrije plekken alsmede niet-bevroren slootjes te checken. Zo kwamen we in het bos soorten als Watersnip, Witgat en Houtsnip tegen. Die laatste zou een terugkerend thema worden; we zouden nog regelmatig vogels treffen!

Zonnende Houtsnip
Houtsnip

Overige noemenswaardigheden waren roepende Middelste bonte spechten en Vuurgoudhaantjes, alsmede een ontmoeting met vriend en collegagids Bart-Jan ;-)

De volgende stop was bij de inmiddels beroemde Ransuilen. We konden echter met moeite enkele stukjes van vogels in de coniferen vinden, dus leek het erop dat we aangewezen waren op een reservelocatie. Echter, een uitermate vriendelijke maar achteraf ook net iets te enthousiaste bewoonster nodigde ons uit in haar achtertuin, alwaar drie vogels geweldig te zien waren. Ze was echter zo happig om ons de vogels te laten zien dat ze iets te luidruchtig en recht op de vogels afstormde, wat overduidelijk niet werd gewaardeerd. Hier was nog wat voorlichtingswerk te verrichten, maar de overigens zeer gastvrije dame weet nu dat ze zuinig moet zijn op en rustig moet doen bij haar tijdelijke tuinbewoners.

Een duidelijk geïrriteerde Ransuil; zo wil je ze niet zien. Mocht je Ransuilen treffen, hou het bezoek kort, houd afstand en praat/beweeg rustig. Als vogels zich smal maken, de pluimpjes rechtop staan en de ogen wijd open staan, hebben ze het niet naar hun zin. De bewoonster weet nu ook niet het moet/niet moet. Foto: MJ

We lieten de vogels maar snel weer met rust en vervolgden onze weg. De volgende stop op het programma was de kwelder bij Moddergat, maar eerst checkten we nog even wat groepen ganzen langs de weg, hopend op een leuke zeldzaamheid. We werden beloond met een Witbuikrotgans (nieuw voor mijn gasten) en als "bijvangst" wederom twee Houtsnippen!

Witbuikrotgans
Houtsnip

De ravitaillering bestond uit een mooie en passende hybride maaltijd: Koffie, Groninger koek en Brabantse worstenbroodjes! Toen we uiteindelijk onze hoofden over de Friese dijk van Paessens staken, werden we verrast door een werkelijk adembenemend winterwaddenlandschap. Sneeuw, ijsschotsen en een kraakhelder zicht op Schiermonnikoog en Ameland deed het voelen alsof je in een surrealistisch schilderij liep!

IJsschotsen in de Waddenzee
Waddenzee (Foto: Pieter)
The making of a unique selfie!
The making of the making of a selfie (Foto: Pieter)
MJ en ik, turend naar een Blauwe kiekendief (meen ik me te herinneren). Foto: Pieter

We vonden nog even geen Velduilen, de hoofdreden voor ons bezoek, maar kregen wel enkele voor Brabanders ook erg leuke, nieuwe soorten in de kijker: Een groep van ongeveer 30 Sneeuwgorzen en enkele Oeverpiepers, naast meerdere Blauwe kiekendieven, Veldleeuweriken en een groepje wat te ver vliegende zangvogels, die waarschijnlijk IJsgorzen waren.

Sneeuwgorzen in bijpassend landschap
Oeverpieper; er waren echter even geen oevers beschikbaar.
Oeverpieper
Blauwe kiekendief